.
Παραδόσεις

Στο τελευταίο φύλλο της εφημερίδας «Γορτυνία» διαβάζουμε ότι στο πρόσφατο βιβλίο με τίτλο «Εκ του Μετώπου της Μικράς Ασίας 1921-1922» του γνωστού συγγραφέα Πέτρου Σαραντάκη* περιέχονται 130 επιστολές μελών της Στρατιάς Μικράς Ασίας Πρός τούς Ἐν Ἀμερικῇ Ἀτσιχολίτας. Όλοι τους διεκτραγωδούν όσα θλιβερά συνέβησαν στην μικρασιατική εκστρατεία, εξ αιτίας των τότε αφρόνων πολιτικών μας. Σε άλλες δε…  - Βλ. δημοσίευση…

Ας διαβάσουμε και κάτι άλλο τη μέρα της σχόλης μας! Ο συγγραφέας του γεννήθηκε στα Λεχαινά της γειτονικής Ηλείας το 1865 και ετελεύτησε τον βίο ακριβώς έναν αιώνα πριν, σαν χθες 22 Οκτωβρίου (κατ’ άλλους σαν αύριο 24 Οκτωβρίου) του 1922. Στρατιωτικός γιατρός το επάγγελμα, αποστρατεύτηκε λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας (φυματίωση του λάρυγγος), που του στοίχισε και…  - Βλ. δημοσίευση…

Το πρωτάκουσα Μουλάτσι και μη σας γελά η φωτογραφία, δεν έχει θάλασσα… Ούτε αεροδρόμιο! Ύστερα το είπανε σώνει και καλά Ελληνικό… Ακούγοντας απ’ τις ειδήσεις στο παλιό ραδιόφωνο «προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού…», έτρεχα στο μπαλκόνι να ’δω αεροπλάνο να προσγειώνεται στου Μουλάτσι! Η ΑΦΕΝΤΙΑ ΜΟΥ προσγειώθηκε ανώμαλα στου Μουλάτσι το Φθινόπωρο του ’63, απ’ τον Ατσίχωλο……  - Βλ. δημοσίευση…

Η ιδέα ανήκε στον δάσκαλο… M’ όποιον κάτσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις! Φυσική Ιστορία είχαμε ’κείνη τη μέρα. Άμα κάνετε χου… τον καπνό απ’ το τσιγάρο σ’ έν’ άσπρο μαντήλι, το μαντήλι θα κιτρινίσει, μάς είπε. Αμ’ έπος αμ’ έργο. Στο σχόλασμα στείλαμε τον Παναγιώτη στο μαγαζί του Κόκκορη ν’ αγοράσει. Για τον πατέρα του τάχα… Δέκα,…  - Βλ. δημοσίευση…

Ο παππούς μου διηγούνταν. Τότε που είχε πάει μετανάστης στην Αμερική, στις αρχές του περασμένου αιώνα, στο Μπόστον καν στο Σικάγο, δεν θυμάμαι τώρα πού, πάνε πάνω από πενήντα χρόνια που έχει μεταναστεύσει οριστικά. Νεοφερμένος, λέει, τον στείλανε οι παλιότεροι να ψωνίσει, χωρίς να σκεφτούν πως δεν μιλούσε γρι αμερικάνικα. Ή να τον στείλανε γι’ αυτό, αναρωτιόταν…  - Βλ. δημοσίευση…

Απ’ το Δημοτικό ακόμα θυμάμαι, μια μέρα περίμενα πως και πως σαν να ήταν Πάσχα, Χριστούγεννα, Αγιοθανασιού και της Παναγίας. Τη θυμήθηκα ξανά σήμερα μπροστά σ’ ένα ζεστό πιάτο σούπας στο τραπέζι… Τη μέρα που η μάνα μου θα έφτιαχνε χυλοπίτες! Στο τέλος εκείνης της μέρας φτιάχναμε και δίπλες με μέλι και καρύδι… Και τρελαινόμουνα! Έβγαλα το…  - Βλ. δημοσίευση…

Όταν ήμουνα παιδί και άκουγα απ’ της Αράπαινας τ’ αλώνι στου Καλλίνικα το μάσκουλο κάθε Αγίου Νικολάου του Νέου στις 9 του Μάη να βαράει και να ηχεί η πίπιζα και το τούμπανο, ήθελα να παραβρεθώ στο πανηγύρι αυτό, αλλά δεν μπορούσα να πάω μοναχός, γιατί ήμουν μικρός και ορφανός. Ήταν γύρω στα 1932… Μια μέρα της…  - Βλ. δημοσίευση…

Είπε κάποιος, πατρίδα μας είναι τα παιδικά μας χρόνια. Πολλοί από ’μας, που σήμερα περπατάμε κοντά και πάνω απ’ τα εβδομήντα και η ηλικία μας συμβαδίζει με την μετεμφυλιοπολεμική περίοδο του τόπου, περάσαμε τα παιδικά μας χρόνια στο χωριό. Γι’ αυτό είναι πατρίδα μας ο Ατσίχωλος. Τα άλλα είναι δευτερεύοντα… Ένας Ατσιχωλίτης, τ’ όνομά του στη διάθεση…  - Βλ. δημοσίευση…

Πηγή: Σοφoκλής Δημητρακόπουλος, Περιοδικό «Αγιος Γρηγόριος ο Ε΄», τεύχος 4, Αθήνα 2011. Κάτοικοι και οικογένειες 1566: 57 οικογένειες 1700: 24 οικογένειες 1815: 15 οικογένειες 1829: 195 κάτοικοι 1834: 38 οικογένειες 1837: 214 κάτοικοι 1849: 274 κάτοικοι 1851: 242 κάτοικοι 1853: 51 οικογένειες 1861: 254 κάτοικοι 1879: 302 κάτοικοι 1896: 329 κάτοικοι Γνωστοί ιερείς (1460 – 1835) Εφημέριοι…  - Βλ. δημοσίευση…