Με αφορμή όσα παράνομα και επικίνδυνα συμβαίνουν τελευταία στο πάνω γεφύρι του Λούσιου και στην γύρω περιοχή, σε καταγγελία προς όλες τις αρμόδιες Υπηρεσίες, ζητώντας την άμεση παρέμβασή τους, προχώρησε ο κ. Δημήτριος Σωτηρόπουλος, πρώην μέλος του Δ.Σ. του Κυνηγετικού Συλλόγου Μεγαλόπολης και ένας από τους ανθρώπους που συμμετείχαν ενεργά στον αγώνα για την προστασία της κοιλάδας την δεκαετία του ’90. Μεταξύ άλλων στην καταγγελία του (βλ. το πλήρες κείμενο στην σελίδα του στο Facebook…) αναφέρει:
Παρακολουθώ πολλές καταγγελίες από κατοίκους των παραποτάμιων οικισμών στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ότι γίνεται ελεύθερο κάμπινγκ στη χαράδρα του Λούσιου εκεί που βρίσκονται τα μνημεία και μάλιστα υπήρξαν και διαξιφισμοί με απειλές και μηνύσεις.
Η χαράδρα του Λούσιου είναι αναγνωρισμένος αρχαιολογικός χώρος. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία και τον βασικό Νόμο 392/1976, η ελεύθερη κατασκήνωση απαγορεύεται σε ολόκληρη τη χώρα εκτός των οργανωμένων εγκαταστάσεων. Οι αρχαιολογικοί χώροι προστατεύονται με ιδιαίτερη αυστηρότητα, καθώς θεωρούνται προστατευόμενες ζώνες υψίστης σημασία.
Η απαγόρευση δεν αφορά μόνο το στήσιμο σκηνής. Περιλαμβάνει τη στάθμευση τροχόσπιτων ή αυτοκινούμενων, καθώς και οποιαδήποτε μορφή οργανωμένης διαμονής με χρήση εξοπλισμού, όπως ύπνος, μαγείρεμα, τραπέζια και καρέκλες. Η απαγόρευση ισχύει κανονικά όλες τις ώρες της ημέρας και της νύχτας. Ισχύει ακόμη και αν η περιοχή είναι πλήρως απομονωμένη ή αν δεν υπάρχει σχετική ενημερωτική πινακίδα απαγόρευσης στον χώρο.
Η χαράδρα του Λούσιου είναι δασική έκταση. Σύμφωνα με τον νόμο 4403/2016 (που τροποποίησε τον βασικό νόμο 392/1976), η ελεύθερη κατασκήνωση απαγορεύεται γενικά σε κοινόχρηστους χώρους, συμπεριλαμβανομένων των δασών, των αρχαιολογικών χώρων, των αιγιαλών και των παραλιών.
Η χαράδρα του Λούσιου είναι Περιοχή Υψηλής Οικολογικής Προστασίας. Έχει κηρυχθεί επίσημα ως τόπος ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και Υψηλής Οικολογικής Προστασίας. Αυτό σημαίνει ότι το οικοσύστημα, η οργιώδης παρόχθια βλάστηση, τα σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας, καθώς και οι γεωμορφολογικοί σχηματισμοί των βράχων προστατεύονται αυστηρά από οποιαδήποτε ανθρώπινη παρέμβαση, αλλοίωση ή ρύπανση. Το Μικρό Άγιο Όρος της Πελοποννήσου (Θρησκευτικό Μνημείο, Ιστορικός Τόπος της Ελληνικής Επανάστασης, Μουσείο Υδροκίνησης και Βιομηχανικής Κληρονομιάς, Μυθολογικός Τόπος)…
Πρέπει να παρέμβουν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Δήμος Μεγαλόπολης και Δήμος Γορτυνίας, Αρχαιολογική Υπηρεσία, Πυροσβεστική υπηρεσία, Δασαρχείο Τρίπολης και Δασαρχείο Βυτίνας και Αστυνομία, ώστε να διαφυλαχθεί ένα μνημείο του Λεκανοπεδίου Μεγαλόπολης. Αυτή η ασυδοσία πρέπει να σταματήσει, να κάθονται κάποιοι δηλαδή μέρα και νύχτα μέσα σε αρχαιολογικό χώρο…
Για το σοβαρός αυτό θέμα, εκτός από τους ιδιώτες, πρέπει να ενεργοποιηθούν και οι τοπικοί παράγοντες, τοπικές Κοινότητες και πατριωτικοί Σύλλογοι, ιδιαίτερα των τριών χωριών που έχουν άμεση σχέση με την ιστορική και αξιοθέατη αυτή περιοχή, του Ατσιχώλου, του Ελληνικού και της Στεμνίτσας. Προτείνουμε να γίνει μια ημερίδα, εκεί στις όχθες του ποταμού και την Αρχαία Γόρτυνα. Να αναβιώσουμε το αρχαίο Κοινόν των Αρκάδων σε Κοινόν του Λουσίου!