Τώρα μένουμε σπίτι! Γράφαμε προ καιρού, κλέβοντας μια ρήση τού αειμνήστου Γεωργίου Παπανδρέου, πως ο βαθύτερος λόγος που έφυγαν οι Άγγλοι από την Ευρωπαϊκή Ένωση (και που δίσταζαν να μπούν...) ήταν ότι δεν ήθελαν να γίνουν χλεύη τών ηττημένων (στον πόλεμο, Γερμανών, που τη διαφεντεύουν).
Ο λόγος περί τού εμβολίου κατά τού κορονοϊού. Εδώ, τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, μιλάνε βέβαια για την «αποτυχία τής Ευρωπαϊκής Ένωσης» να εξασφαλίσει στον πληθυσμό της το εμβόλιο. Το κάνουν κυρίως για να απαλύνουν τήν ευθύνη που έχει και η ελληνική κυβέρνηση, υποτίθεται ως μέλος τού «πυρήνα» τής Ευρώπης (Ευρωζώνη). Πέρα ασφαλώς από τις ευθύνες που έχει για την εδώ διαχείριση τού εμβολιασμού.
Δεν μιλάνε όμως για την εκ διαμέτρου «επιτυχία τής βρετανικής κυβέρνησης», της «αποστάτριας» Αγγλίας, για να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους. Γιατί τότε ίσως προκαλούσαν ερωτηματικά ακόμα και στους «μενουμευρωπαίους» συμπολίτες μας, για τη χρησιμότητα μιάς «ένωσης» που δεν μπορεί να διασφαλίσει, αν μη τί άλλο, την υγεία τών πολιτών της!
Βρήκαμε, ωστόσο, αναπάντεχα, ένα άρθρο σ' ένα κατ' εξοχήν «σοβαρό» φιλοκυβερνητικό «μέσο» τού διαδικτύου, αρκετά κατατοπιστικό. Αναρωτηθήκαμε, βέβαια, αναδημοσιεύοντάς το, μήπως παίζουμε το παιχνίδι τού νεοφιλελευθερισμού, από τον οποίο διακατέχεται τό εν λόγω «μέσο» και φυσικά οι «φίλοι» μας οι Άγγλοι. Αλλά μήπως οι Ευρωπαίοι (οι «ηπειρωτικοί") είναι «φιλελεύθεροι»! Είναι σαν να περνάς ανάμεσα στη Σκύλα και τη Χάρυβδη στα στενά τής Μάγχης! Εν πάση περιπτώσει, στον Protagon.gr, περί αυτού τού «μέσου» πρόκειται, διαβάζουμε μεταξύ άλλων και με τον ακόλουθο τίτλο (για να πειστούν και οι «άπιστοι")...
Γιατί νικούν οι Βρετανοί την Ευρωπαϊκή Ένωση...
Παρότι η βρετανική κυβέρνηση απέτυχε με τον πλέον δραματικό τρόπο να διαχειριστεί τό ξέσπασμα τής πανδημίας και την περαιτέρω εξάπλωση τού κορονοïού, σήμερα, λαμβάνοντας υπ' όψη την πορεία τής εμβολιαστικής εκστρατείας στη χώρα, πολλοί είναι εκείνοι που μιλούν όχι μόνον για ευρωπαϊκή αποτυχία, αλλά και για βρετανική επιτυχία. Πώς, όμως, τα κατάφερε ο βρετανός πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του;
Όλα άρχισαν τον περασμένο Απρίλιο. Τότε ο Μπόρις Τζόνσον είχε καλέσει στο γραφείο του την Κέιτ Μπίνγκαμ, μία βιοχημικό (πού είχε καταλήξει να εργάζεται στον τομέα τών κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών) και της πρότεινε να αναλάβει τη σύσταση και την ηγεσία μιας ειδικής ομάδας με στόχο την κατάστρωση ενός σχεδίου εμβολιασμού τού γενικού πληθυσμού.
Αρχικά αυτή η task force τής βρετανικής κυβέρνησης κατέληξε σε μία πρώτη συμφωνία με το Πανεπιστήμιο τής Οξφόρδης και την AstraZeneca, αλλά επιδίωξαν να έρθουν σε επαφή και με τις υπόλοιπες φαρμακοβιομηχανίες που προηγούνταν στην κούρσα τών εμβολίων. Σημαντικό ρόλο στο να επιτύχουν τούς στόχους τους διαδραμάτισαν και οι προσωπικές επαφές με υψηλά ιστάμενους στη βιομηχανία φαρμάκων [Σημ. ΤΡ. Εδώ, ο Μητσοτάκης φωτογραφιζόταν με τον «ομογενή» Μπουρλά!]. «Η κυβέρνηση Τραμπ βιαζόταν να αποκτήσει εμβόλια και η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε απαντήσει στον «εθνικισμό» τών εμβολίων αποφασίζοντας να δράσει ως μπλοκ, ώστε να αντισταθμίσει τήν αγοραστική δύναμη τών ΗΠΑ», έγραφαν τότε οι Times τού Λονδίνου.
Μάλιστα εκείνη την περίοδο η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε προτείνει στη Βρετανία να συμμετάσχει και αυτή στην εν λόγω πρωτοβουλία, αλλά η Κέιτ Μπίνγκαμ απέρριψε τήν πρόταση τών Ευρωπαίων, καθώς ζητούσαν να διακόψει η Βρετανία όλες τις διαπραγματεύσεις που βρίσκονταν εν εξελίξει και να μην προβεί σε συνομιλίες με άλλες εταιρείες ανάπτυξης εμβολίων. «Θεωρήσαμε [λέει η Κέιτ Μπίνγκαμ] η πως οι όροι ήταν ιδιαίτερα περιοριστικοί και ότι θα μπορούσαμε να δράσουμε ταχύτερα, όντας ανεξάρτητοι».
Αποδείχτηκε πως είχε δίκιο, όταν τα κράτη - μέλη τής Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν συμμετείχαν στη διαπραγματευτική ομάδα άρχισαν να ανησυχούν για το ενδεχόμενο να αδικηθούν στη μοιρασιά τών εμβολίων. Τότε άρχισε να δέχεται πιέσεις η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να αναλάβει η Κομισιόν τις διαπραγματεύσεις για λογαριασμό και των 27 χωρών τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αποφασίστηκε τελικά. Επρόκειτο, ωστόσο, για μια απόφαση που καθυστέρησε την υπογραφή συμφωνίας με την AstraZeneca έως τον Αύγουστο.
Η Βρετανία, από την πλευρά της, έχοντας οριστικοποιήσει από τρεις μήνες νωρίτερα τη συμφωνία με την AstraZeneca, έως τον Ιούλιο είχε ήδη υπογράψει συμφωνίες με την Pfizer, την Valneva και την GSK, ενώ τον Αύγουστο κατέληξε σε προσύμφωνα με την Janssen και την Novavax. Την ώρα που στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι συμφωνίες έπρεπε να εγκριθούν από 27 κυβερνήσεις, η βρετανική task force έπαιρνε σχεδόν αμέσως το πράσινο φως από μία επιτροπή τεσσάρων, μόλις, υπουργών...
Έχοντας εξασφαλίσει πολύ νωρίς πολλά εκατομμύρια δόσεις, οι βρετανικές αρχές βάλθηκαν στη συνέχεια να προετοιμάσουν εγκαίρως το NHS (το ΕΣΥ τους) για την παραλαβή και τη διανομή τών δόσεων στα κατά τόπους εμβολιαστικά κέντρα με στόχο την άμεση έναρξη τής πανεθνικής εκστρατείας εμβολιασμού τού γενικού πληθυσμού. Η βρετανική ομάδα για τους εμβολιασμούς, έχοντας λάβει τό ελεύθερο από τη βρετανική κυβέρνηση, κινήθηκε ιδιαίτερα τολμηρά, στοιχηματίζοντας σε διάφορα εμβόλια και συνθέτοντας τελικά ένα σχέδιο παραγγελιών για περίπου 367 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων [!], έχοντας κατά νου πως όσες δόσεις περισσέψουν μπορούν θα διανεμηθούν σε άλλες χώρες ανά τον κόσμο [Σημ. ΤΡ. Εμείς εδώ παρακολουθούσαμε στις τηλεοράσεις μας τα σχέδια επί χάρτου τού Dr. Kikilias...].
Αντιθέτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση κινήθηκε για ακόμη μια φορά διστακτικά, χάνοντας πολύτιμο χρόνο, με την αμερικανική Moderna να επισημαίνει από τον περασμένο Νοέμβριο πως οι αργοί ευρωπαϊκοί ρυθμοί επρόκειτο να αναπόφευκτα επιβραδύνουν τόν ρυθμό παράδοσης τών δόσεων στα μέλη - κράτη τής Ευρωπαϊκής Ένωσης...