Η 25η Οκτωβρίου τού 2020 θα μείνει στη μνήμη αρκετών νεοφιλελεύθερων σε όλο τον κόσμο βαθιά χαραγμένη. Γιατί; Διαβάζουμε μεταξύ άλλων στο Info-War.gr...
Η συντριπτική πλειοψηφία τών Χιλιανών, με δημοψήφισμα και σε ποσοστό 78,28%, απαίτησε τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος, το οποίο θα ακυρώσει τις βασικότερες ρυθμίσεις τού κειμένου που είχε επιβάλει η αιμοσταγής δικτατορία τού Πινοσέτ.
Το συγκεκριμένο σύνταγμα ήταν η γραπτή αποτύπωση τών ιδεών που προσκόμισαν στον δικτάτορα τα λεγόμενα «αγόρια τού Σικάγου», οι διασημότεροι νεοφιλελεύθεροι οικονομολόγοι με επικεφαλής τον Μίλτον Φρήντμαν. Στον πυρήνα τού συγκεκριμένου συντάγματος, όπως εξηγούσαν πρόσφατα και οι New York Times, βρίσκονταν πρόνοιες που καθιστούσαν αδύνατο τον περιορισμό τής ελεύθερης αγοράς και πρακτικά μπλόκαραν κάθε προσπάθεια άσκησης κοινωνικής πολιτικής στο σύστημα εκπαίδευσης και υγείας.
Ήταν ένα κείμενο που γράφτηκε πάνω στις σωρούς τών πτωμάτων που έθαβε σε μαζικούς τάφους ο Πινοσέτ στην έρημο τής Ατακάμα και των αριστερών που πολυβολούσε τις πρώτες ημέρες τού πραξικοπήματος στο κεντρικό στάδιο τού Σαντιάγκο. Ήταν η απόδειξη ότι ο νεοφιλελευθερισμός αποτελεί το οικονομικό μοντέλο που χρειάζεται τις μεγαλύτερες ποσότητες κρατικής βίας για να απελευθερώσει τις δυνάμεις της αγοράς. Για όλους αυτούς τους προφανείς και ανομολόγητους λόγους το συγκεκριμένο σύνταγμα αποτελούσε την υγρή ονείρωξη κάθε φιλελεύθερου σε όλα τα μήκη και τα πλάτη τής γης.
Τα αποτελέσματα αυτής τής νεοφιλελεύθερης επίθεσης είναι σήμερα τόσο ορατά ώστε ακόμη και οι New York Times έφτασαν να περιγράφουν με τα πιο μελανά χρώματα την κατάσταση. Η Χιλή έφτασε να έχει τα υψηλότερα ποσοστά οικονομικής ανισότητας στον ανεπτυγμένο κόσμο, ενώ υπηρεσίες τού ΟΗΕ αναφέρουν ότι το 1% τού πληθυσμού ελέγχει το 25% τού ΑΕΠ!
Αν αυτή είναι η εικόνα που δίνουν οι New York Times (η εφημερίδα που στήριξε όσο λίγες την άνοδο τού Πινοσέτ στην εξουσία), μπορούμε εύκολα να φανταστούμε πόσο πιο τραγική είναι η κατάσταση. Εκτός αν είστε από τους οπαδούς τής Σώτης Τριανταφύλλου, που κατέληξε ότι η συγκεκριμένη ναυαρχίδα τού αμερικανικού Τύπου είναι η «Πράβντα» τής εποχής μας.
Αυτό όμως που περισσότερο εξοργίζει τούς απανταχού νεοφιλελεύθερους οπαδούς τού Πινοσέτ είναι ότι η αλλαγή τού χιλιανού συντάγματος είναι αποτέλεσμα τής πίεσης που άσκησαν οι εξεγέρσεις τού 2019. Σε αντίθεση δηλαδή με την Ευρώπη, όπου οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις προωθούνται από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ (ακόμη και από συγκεκριμένες τράπεζες, όπως η JP Morgan), στη Χιλή ήταν η κοινωνία που κάρφωσε το τελευταίο καρφί στο φέρετρο τού Πινοσέτ...