Αναρωτηθήκαμε πολλοί αν είχε κάποια πολιτική χρησιμότητα η πρόταση δυσπιστίας κατά τού κυρίου Σταϊκούρα και τού πτωχευτικού νόμου, που ουσιαστικά αφορά την «προστασία» τής πρώτης κατοικίας. Με δεδομένο δηλαδή το αποτέλεσμα τής ψηφοφορίας...
Ο τίτλος ενός άρθρου τής Efsyn.gr σήμερα, «Δίχως στέγη, δίχως νόμο», προς στιγμή μάς παρέπεμψε σε μια παλιά γαλλική ταινία τής Ανιες Βαρντά με τον ίδιο τίτλο, θα τη θυμάσθε, με την Σαντρίν Μπονέρ, του 1985. Μόνο που στην ταινία το «δίχως νόμο» αφορούσε τήν ηρωίδα τού έργου, στο άρθρο τής Efsyn.gr αφορά τήν κυβέρνηση τού κυρίου Μητσοτάκη και δεν αναφέρεται σε κανέναν τυπικό νόμο που αγνοείται, αλλά στον ανθρώπινο νόμο...
Η χρησιμότητα τής τριήμερης συζήτησης στη Βουλή επί τής προτάσεως δυσπιστίας σε βάρος τού υπουργού Οικονομικών, παρά την αναμενόμενη έκβασή της, ήταν ότι ανάγκασε τά κυβερνητικά στελέχη να μιλήσουν για την «ταμπακιέρα». Αυτός άλλωστε ήταν εξαρχής ο διακηρυγμένος στόχος τής αξιωματικής αντιπολίτευσης που είχε την πρωτοβουλία τής πρότασης.
Και πράγματι, αντί για μια συζήτηση στριμωγμένη στο απόγευμα τής Παρασκευής, αντί για μια κοινοβουλευτική «ξεπέτα» ολίγων ωρών στην οποία η κοινή γνώμη θα ήταν αμέτοχη και ανυποψίαστη για ένα θεσμικό πλαίσιο που παίζει με την επιβίωση εκατομμυρίων ανθρώπων, μεσολάβησαν 35 ώρες συζήτησης. Έστω και παράλληλων βουλευτικών ή υπουργικών μονολόγων, στο πλαίσιο τών οποίων πάντως κυβέρνηση και κόμματα τής αντιπολίτευσης χρειάστηκε να παρουσιάσουν τις θέσεις τους σε ένα μείζον κοινωνικό πρόβλημα. Και θα ακολουθήσουν μερικές ακόμα ώρες συζήτησης, καθώς η ψήφιση τού πτωχευτικού τερατουργήματος τής κυβέρνησης συνεχίζεται σήμερα.
Το ότι το κυβερνών κόμμα και ο κύριος Μητσοτάκης προσωπικά βρέθηκαν σε θέση άμυνας έγινε προφανές. Και μόνο το γεγονός ότι οι βουλευτές τής Νέας Δημοκρατίας και οι υπουργοί της κυβέρνησης αναλώθηκαν στο τί δεν έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση για την προστασία τής πρώτης κατοικίας είναι η ασφαλέστερη ένδειξη ότι δυσκολεύονται να υπερασπίσουν αυτό το νομοθέτημα, που αποτελεί μηχανισμό μαζικής δήμευσης, ή καλύτερα ιδιωτικοποίησης τής ιδιωτικής περιουσίας τ'ωνν υπερχρεωμένων πολιτών και μικρών επιχειρήσεων.
Το έχουν επισημάνει οι πάντες. Από τις ενώσεις δανειοληπτών, τους φορείς εργαζομένων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, μέχρι τους κορυφαίους νομικούς φορείς, τις δικηγορικές και δικαστικές ενώσεις. Η κυβέρνηση νομοθετεί με τον κυνισμό και τον φανατισμό τοκογλύφου, καθώς αφήνει χωρίς το παραμικρό δίχτυ προστασίας χιλιάδες νοικοκυριά, των οποίων η κύρια κατοικία τους μπορεί ανά πάσα στιγμή να μπει στο μίξερ τής πτωχευτικής περιουσίας με πρωτοβουλία οποιουδήποτε «ανυπόμονου» πιστωτή.
Πέρα από κάθε επιχείρημα αντιπαράθεσης με την αντιπολίτευση, αυτό είναι το αδιαμφισβήτητο δεδομένο. Για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρόνια το δικαίωμα στη στέγη, θεμελιωμένο στο Σύνταγμα και στην ευρωπαϊκή νομοθεσία, μένει νομικά άστεγο. Και αυτό θα είναι επίτευγμα τής διακυβέρνησης τής Νέας Δημοκρατίας, αν σήμερα ολοκληρωθεί το έγκλημα και ψηφιστεί το νομοσχέδιο τέρας...