Ο υπουργός Επικρατείας κύριος Γεραπετρίτης είπε χθες. «Η Ελλάδα δεν πρόκειται καθήσει στο τραπέζι τών διερευνητικών επαφών όσο βρίσκεται έξω το Oruc Reis». Αφ' ενός, κύριε υπουργέ, μη λες μεγάλα λόγια... Και αφ' ετέρου, ο Ερντογάν θέλει να καθήσει στο τραπέζι τών διερευνητικών; Διαβάζουμε στο Tvxs.gr...
To Oruc Reis πλέει από το απόγευμα τής Δευτέρας στα χωρικά ύδατα τής ελληνικής υφαλοκρηπίδας με πορεία προς το Καστελόριζο. Το καίριο ερώτημα είναι αν θα παραμείνει σε πορεία (ακραίας έστω) πρόκλησης ή θα κινηθεί στο βορειότερο άκρο τής περιοχής που δεσμεύει η τουρκική NAVTEX, δηλαδή σε απόσταση 6,5 μιλίων από το Καστελόριζο. Αν συμβεί το δεύτερο, η Τουρκία θα έχει αγγίξει τό όριο προσβολής ελληνικής κυριαρχίας. Και οι πιθανές απαντήσεις, σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους, δεν θα μπορεί παρά να περιλαμβάνουν πλέον και επιχειρησιακά σενάρια.
Ακόμη και με την τρέχουσα πορεία, η νέα επιχείρηση (η τρίτη κατά σειρά) τού Oruc Reis στην ελληνική υφαλοκρηπίδα συνιστά μείζονα κλιμάκωση. Ο Ερντογάν, με τη νέα περιοχή που δεσμεύει διά τής τουρκικής NAVYEX, ανεβάζει επίπεδο, τόσο στην ένταση όσο και στον εκβιασμό προς την Ευρώπη και την Ελλάδα.
Μέρος τής περιοχής που έχει δεσμευτεί φθάνει στα 7,4 ναυτικά μίλια από τη Μεγίστη και 6,5 ναυτικά μίλια από τη Στρογγύλη. Αυτό και μόνο το γεγονός σημαίνει ότι η Τουρκία αμφισβητεί πλέον ευθέως το κυρίαρχο δικαίωμα τής Ελλάδας να επεκτείνει τά χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια. Και διαμηνύει πως δεν θα αποδεχθεί σε καμία περίπτωση συζήτηση για επήρεια τού Καστελόριζου στην υφαλοκρηπίδα πέραν τών 6 μιλίων.
Στέλνοντας τώρα το Oruc Reis στο Καστελόριζο ο Ερντογάν εξαπολύει τορπίλη και στις διερευνητικές συνομιλίες. Δεν του χρειάζονται, από την στιγμή που προσπέρασε τόν (όποιο) σκόπελο τών ευρωπαϊκών κυρώσεων. Και δεν έχουν να τού προσφέρουν τίποτα, από την στιγμή που η Τουρκία δεν έχει καμία πρόθεση να συζητήσει αποκλειστικά και μόνο την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ.
Εκείνο που επιδιώκει και εκείνο για το οποίο εκβιάζει τώρα, όπως θεωρούν έμπειροι διπλωμάτες, είναι η μετάθεση τού διαλόγου σε υψηλότερο και πολιτικό επίπεδο, πιθανότατα σε μια πολυμερή διάσκεψη για την ανατολική Μεσόγειο, όπου θα μπορούσε να ανοίξει τήν «εφ' όλης τής ύλης» τουρκική ατζέντα. Έχει το περιθώριο να τό πράξει. Toυ τό έδωσαν η πολιτική κατευνασμού τής Μέρκελ, που αποδέχθηκε άνευ όρων η Αθήνα, η ντε φάκτο απουσία τού αμερικανικού παράγοντα τουλάχιστον ώς τις εκλογές τού Νοεμβρίου και το «σπάσιμο» τού άξονα Ελλάδας - Κύπρου μετά και τα νέα τετελεσμένα στα Βαρώσια.
Από ελληνικής πλευράς, οι τελευταίες πληροφορίες από κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα θέσει ζήτημα κυρώσεων κατά τής Τουρκίας στη Σύνοδο Κορυφής τής 15ης και 16ης Οκτωβρίου. Ακόμη και αν το πράξει, δεν πρόκειται πλέον για κίνηση που μπορεί να παράξει άμεσα αποτελέσματα. Η Τουρκία δεν βρίσκεται στην ατζέντα τής συνόδου τής Πέμπτης και η Γερμανία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει με αιδήμονα σιωπή την προοπτική τών κυρώσεων...