Εκβιαστικός, διχαστικός και κάνοντας επιλεκτική και παρελκυστική χρήση στοιχείων για την κατάσταση τού εθνικού συστήματος υγείας σε σχέση με άλλες χώρες, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επεχείρησε στο τελευταίο διάγγελμά του την ολοκληρωτική μετακύλιση τών ευθυνών στους πολίτες (ThePressProject.gr).
Με το απειλητικό και εκβιαστικό δίλημμα «Αυτοπροστασία ή καραντίνα», αυτή τη φορά ο κύριος Μητσοτάκης ξεπέρασε τόν γνωστό εαυτό του. Σε ανευθυνότητα, παραποίηση τής πραγματικότητας (τού ΕΣΥ) και κυνικότητα! Ίσως τώρα ο Ευκλείδης Τσακαλώτος να τό ξανασκεφτεί και άρει την κριτική του προς τον Αλέξη Τσίπρα, που αποκάλεσε τόν πρωθυπουργό «πολιτικό απατεώνα». Επειδή πλέον είναι και κάτι παραπάνω. Ένας κυνικός πολιτικός!
Ένας κυνικός πρωθυπουργός, που αρνείται να συμπάσχει με τους πολίτες τους, φορτώνοντάς τους, για μια ακόμα φορά και μάλλον τελεσίδικα, τη δική του ανευθυνότητα ως δική τους «ατομική ευθύνη», που τώρα την μετατρέπει και σε συλλογική! Θυμίζοντας άλλους άλλων εποχών...
«Αυτοπροστασία ή καραντίνα» λοιπόν. Γράμματα χάνετε, κορόνα(ιός) κερδίζω! Ειτ' έτσι είτ' αλλιώς, το κράτος τού κυρίου Μητσοτάκη (το «επιτελικό") θα κάνει μόνο αυτό που ξέρει να κάνει. Περιοριστικά μέτρα, lockdown, αποκλεισμό τών πλατειών, απαγόρευση τών διαδηλώσεων... Θα ρωτήσει κανείς, δεν υπάρχει η ατομική ευθύνη τών πολιτών, για την «αυτοπροστασία» τους!
Δεν θέλουμε τώρα εδώ να συζητήσουμε πώς αποκτάται και καλλιεργείται η ατομική ευθύνη τών πολιτών, γιατί θα ανοίγαμε έναν άλλο φαύλο κύκλο. Αλλά γι’ αυτό, στις κοινωνίες αναδύθηκε το λεγόμενο πολιτικό φαινόμενο, η ανεξήγητη για πολλούς αριστερούς και τους αναρχικούς διάκριση μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων, το οποίο ανεχόμαστε και συγχωρούμε από αρχαιοτάτων χρόνων.
Ο πολίτης είναι πιθανόν να μεθύσει, να παραλογίσει έως και να εγκληματίσει, εν ψυχρώ, εν βρασμώ ψυχής ή σε πανικό. Γι’ αυτό, με την ασυνείδητη «σοφία» του, «επιτρέπει» συχνά σε αυτόκλητους «σωτήρες» του ή εκχωρεί σε τακτά διαστήματα σε εκλεγμένους «λογικούς» το δικαίωμα και την ευθύνη να τόν προσέχουν (όσο «ελαφρύ" και ν' ακούγεται αυτό). Οι «άριστοι», που εσπούδασαν (με υποτροφίες μας!) κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες στην αλλοδαπή, έχουν πάρει χαμπάρι τί εστί πολιτική; Ή τουλάχιστον, το πιο κατανοητό αίτημά της.
Να ξημερώνει το σήμερα τουλάχιστον σαν το χθες...