Η διαχειριστική ανεπάρκεια, η χαλάρωση, οι παλινωδίες και οι αντιφάσεις τής κυβέρνησης σχετικά με τα μέτρα που έπρεπε να έχουν επιβληθεί, ήταν βέβαιο ότι θα οδηγούσαν πολύ γρήγορα σε επιστροφή τής μεγάλης διασποράς τού ιού.
Το παράδειγμα τών μέτρων που έλαβε η κυβέρνηση για τα μέσα μεταφοράς είναι το πλέον χαρακτηριστικό για την πελατειακή πολιτική αντιμετώπισης τής υγειονομικής κρίσης.
Ενώ στα πλοία, στα τρένα και στα αστικά μέσα μεταφοράς, μετρό, τραμ και λεωφορεία, εξ αρχής επιβλήθηκαν κανόνες περιορισμού τής πληρότητας, ώστε να αποφεύγεται ο συνωστισμός, στα αεροπλάνα αυτό δεν κρίθηκε αναγκαίο. Έτσι, οι επιβάτες τών αεροπλάνων με κυβερνητική απόφαση βρέθηκαν στη δυσάρεστη θέση να ταξιδεύουν «παστωμένοι» ο ένας δίπλα στον άλλον, χωρίς να τηρούνται οι αναγκαίες μεταξύ τους αποστάσεις.
Και έτσι έμειναν τα λεωφορεία και τα μέσα σταθερής τροχιάς να τηρούν τους περιορισμούς. Τα οποία, ως δημόσια, δεν έτυχαν τού κερδοσκοπικού ενδιαφέροντος κανενός επιχειρηματικού λόμπυ και έτσι έμειναν τα μόνα στα οποία συνέχισαν να επιβάλλονται μέτρα αποφυγής τού συνωστισμού...
Προφανώς το λόμπυ τών αεροπορικών εταιρειών είχε καλύτερη πρόσβαση στο κυβερνητικό και πρωθυπουργικό περιβάλλον, καταφέρνοντας έτσι να περάσουν την άκρως ευνοϊκή για τον κλάδο τους ρύθμιση. Ακούγονται άλλωστε διάφορα για τη συμμετοχή συγγενών τού ίδιου τού πρωθυπουργού στο μετοχικό κεφάλαιο γνωστής ελληνικής αεροπορικής εταιρείας.
Δυσαρεστημένο προφανώς το λόμπυ τών εφοπλιστών, δεύτερο και καταϊδρωμένο κατάφερε μόλις προχτές, εν μέσω έξαρσης τού ιού, να αλλάξει το μέτρο περιορισμού τής πληρότητας τών πλοίων από 65% σε 80-85%...