Τα νεοφιλελεύθερα μέσα αναρωτιούνται «με πόσους θανάτους να είμαστε ευχαριστημένοι;». Είναι η δεύτερη ύπουλη σκέψη που μας υποβάλλουν μετά την «ναι, αλλά ήταν ηλικιωμένοι» ή την «ναι, σαραντάρηδες και πενηντάρηδες, αλλά είχαν υποκείμενο νόσημα»
και την πιο εξελιγμένη «ποιός θα έχει προτεραιότητα στις ΜΕΘ;».
Και όλ' αυτά σε μια από τις ευρωπαϊκές χώρες, αν και ορισμένες την τελευταία σκέψη την κάνουν ήδη πράξη. Στην Ισπανία και στην Ιταλία ίσως αναγκαστικά, στο Δ΄ γερμανικό Ράιχ λόγω κεκτημένης εμπειρίας από το Γ΄ Ράιχ.
Οι κάποτε άνευ όρων θιασώτες της Ευρώπης, γνωστοί και ως «μενουμευρωπαίοι» και σήμερα απροσδόκητα «μένουμε σπίτι», αλλά έχοντας πάρει και 'μας τους υπόλοιπους στο λαιμό τους, που βέβαια δεν είμαστε κατά
της Ευρώπης, αλλά έχουμε μια άλλη άποψη γι' αυτή... αυτοί λοιπόν όλοι δεν διαπιστώνουν ωστόσο έναν κραυγαλέο θάνατο, μιας «ηλικιωμένης» και γηραιάς ηπείρου, από καιρό και πριν από τον καιρό του κορονοϊού προαναγγελθέντα. Το ότι η «ενωμένη» Ευρώπη αποδείχθηκε ήδη πεθαμένη με το που τη χτύπησε ο κορονοϊός, δεν χρειάζεται λεπτομερής νεκροψία.
Πρώτον, βρέθηκε ως «ένωση» και κατά χώρες υγειονομικά εκτεθειμένη. Σε σύγκριση μάλιστα με χώρες που κάποτε θέλησε να «εκπολιτίσει», να «εκσυγχρονίσει», θα πρέπει να ντρέπεται. Και έχοντας συγκρινόμενη λόγου χάρη με την Κίνα το ένα τρίτο του πληθυσμού της. Και το άκρον άωτον, έγινε χλεύη της Κούβας και του Κάστρο από τον τάφο του! Η δε ας την πούμε υγειονομική «αλληλεγγύη» μεταξύ των λεγόμενων «κρατών μελών» έφτασε στο σημείο να αρπάζει (και να βγάζει) το ένα τις μάσκες του άλλου!
Δεύτερον, διαθέτει (σκορπά, είπανε) τώρα δισεκατομμύρια ή τρισεκατομμύριο ευρώ, υποτίθεται για να επουλώσει τις πληγές από την πανδημική κρίση, αλλά δεν τα «σκορπά» στους λαούς της, αλλά στα περίφημα funds! Ενώ θα μπορούσε να έχει διαθέσει από καιρό μέρος απ' αυτά σε υποδομές υγείας και εργασίας, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει από κοινού και ως πραγματική ένωση μια απευκταία υγειονομική ή άλλη κρίση. Δεν έχει καν υποψιαστεί, στην προκειμένη οδυνηρή περίσταση, αυτό που ένας από τους «ηγέτες» της (που είναι αλήθεια δεν τού φαινόταν) τής είπε κατάμουτρα (εδώ εννοούμε και την «αρχηγέτιδα"). «Δεν γράφουμε εγχειρίδιο οικονομίας, αλλά μια σελίδα βιβλίου ιστορίας
Τρίτον, και αρκεί, δεν επέδειξε και δεν επιδεικνύει σ' έναν πανδημικό πανικό καμία κοινωνική, ανθρωπιστική και ηθική αλληλεγγύη στους λαούς της και μεταξύ των λαών της, δηλαδή οι κυβερνήσεις τους δεν το επιτρέπουν. «Europäische Union» ή «Union européenne», ή «Unione Europea» ή «European Union» (αυτοί πρόλαβαν και την έκαναν!) και ό,τι άλλο, η «Ευρωπαϊκή Ένωση» είναι ένας επιθετικός προσδιορισμός που δεν προσδιορίζει τίποτα το ουσιαστικό και που παρασύρει τους λαούς της σε μια εθνικιστική απομόνωση.
Επειδή ούτε οι λαοί ούτε οι κοινωνίες πεθαίνουν εύκολα, δεν είναι καθόλου δύσκολο πλέον να αντιληφθούν πως η κουρελιασμένη σημαία αυτής της «Ευρωπαϊκής Ένωσης» είναι καιρός να κατέβει από τον ιστό της.