Ακούμε, εδώ και μέρες, διάσημα και ημιδιάσημα πρόσωπα να μας πληροφορούν πρόθυμα πως έχουν προσβληθεί από τον κορονοϊό.
Μέσα στην κοινωνική βλακεία που μας δέρνει δεν σκεφτήκαμε το προφανές. Κάναμε ωστόσο μια σωστή σκέψη. Αν έστω ένα έως τρία από τα κρούσματα του ιού που ανακοινώνονται με το σταγονόμετρο (το τεστ!) κάθε μέρα (σήμερα 31!), είναι τόσο γνωστά πρόσωπα, ποιός άραγε να είναι ο πραγματικός αριθμός των αγνώστων κρουσμάτων σε όλη τη χώρα; Και ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα όπου ενδιατρίβει η πλειονότητα των «σελέμπριτις»!
Ο κύριος Τσιόδρας στη σημερινή ενημέρωση μόλις παραδέχθηκε πως τα κρούσματα στην Ελλάδα μπορεί να είναι από 2.500 έως 3.000 σύμφωνα με μαθηματικό «μοντέλο» εργαστηρίου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μαθηματικά είν' αυτά...
Βέβαια (η προφανής απάντηση) τα «επώνυμα» κρούσματα έχουν την οικονομική δυνατότητα να προσφεύγουν σε ιδιωτικές δομές υγείας να κάνουν το τεστ για τον ιό. Το οποίο όπως ακούσαμε κοστίζει εκεί από 150 έως 350 ευρώ. Αφού έχουν τη δυνατότητα, καλά κάνουν οι άνθρωποι.
Κι εμείς άνθρωποι είμαστε όμως. Αλλά αγέλη, που έχει εισαχθεί σ' ένα απέραντο εργαστήριο σωματικής και ψυχικής υγείας, αλλά και «κοινωνικής υγείας» (ένα πείραμα του «εργαστηρίου της αγέλης» των Άγγλων σε ελληνική εκδοχή), που εδώ και πέντ' έξι μέρες έχει τεθεί σε πλήρη λειτουργία. Μέσα στο οποίο, μπορεί όντως
και μακάρι να προφυλαχθούμε από τον ιό.
Μη έχοντας λοιπόν τη δυνατότητα να πληρώνουμε «ιδιωτικά» τεστ για τον ιό, για τους ίδιους και την οικογένειά μας, πιθανότατα θα τη γλιτώσουμε από τα συμπτώματα που παρουσιάζουμε, αφού ο ιός προσβάλλει εμφανώς τις μεγαλύτερες ηλικίες. Αλλά τα παιδιά μας τί μας φταίνε; Τί μας φταίνε πάλι, που παρ' όλο που τα μεγαλώσαμε στα όπα - όπα, πολλά τούς έχουμε φορτώσει από την ένδοξη μεταπολίτευση ώς τον καιρό των μνημονίων.
Η τακτική που ακολούθησαν στην Ιταλία και την Ισπανία, να μην κάνουν τεστ σε νεώτερες ηλικίες, διότι τάχα αντέχουν (το δεύτερο πείραμα του «εργαστηρίου της αγέλης"), φαίνεται να έχει αρνητικά αποτελέσματα. Νέοι άνθρωποι νοσούν από τον ιό και μάλιστα σοβαρά. 21χρονος ποδοσφαιριστής στην Ισπανία έχασε την ζωή του από επιπλοκές του ιού. Μπορεί να έπασχε από σοβαρό «υποκείμενο» (η υπεκφυγή!) νόσημα, αλλά πόσοι δεν πάσχουν από «αθώα» νοσήματα και χωρίς να το γνωρίζουν; Μεγάλοι και μικρότεροι στην ηλικία.
Και το τρίτο πείραμα, παρ' ότι δεν είναι (ή, άλλη είναι η) πρόθεσή τους. Μόλις ακούσαμε απαγόρευσαν τις συναθροίσεις άνω των δέκα ατόμων (αυτό δεν θα ισχύσει για τη Μόρια!). Αύριο μπορεί να απαγορεύσουν την κυκλοφορία στους δρόμους και δεν ξέρουμε τί άλλο. Παράλληλα θ' ακούμε τον κύριο Τσιόδρα να ανακοινώνει τριάντα, σαράντα «επιβεβαιωμένα» κρούσματα την ημέρα, αφού τέστ δεν θα γίνονται σε ευρύτερη κλίμακα.
Τηρουμένων των αναλογιών, ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων δεν θα ακούγεται πολύ μεγάλος, άρα η κυβέρνηση τα καταφέρνει! Ο ιός όμως θα υπονομεύει πολλαπλώς την κοινωνία. Τα περιοριστικά μέτρα δεν
θα αίρονται, η οικονομία θα πηγαίνει κατά διαβόλου και όλοι θα ευχόμαστε να ζούσαμε ...στον καιρό των μνημονίων. Αλλά το σημαντικότερο.
Καθώς εμείς, κλεισμένοι και μπαϊλντισμένοι μέσα στα σπίτια μας, θ' ακούμε πως ο αριθμός και ο ρυθμός των «επιβεβαιωμένων» κρουσμάτων παραμένει σχετικά «σταθερός», θα αναρωτηθούμε κάποια στιγμή, γιατί δεν χαλαρώνουν τα περιοριστικά μέτρα! Αν δεν χαλαρώσουμε εμείς... Θα μας απαντήσουν, μα γι' αυτό δεν έχουμε τόσα πολλά (επιβεβαιωμένα!) κρούσματα, επειδή πήραμε αυτά τα μέτρα!
Έχει μια λογική η απάντηση, αλλά έτσι αρχίζει ένας φαύλος κύκλος, που μπορεί να τινάξει το πείραμα και το εργαστήριο στον αέρα...