Το υπουργείο Παιδείας ισχυρίζεται ότι είναι δεμένο, ουσιαστικά, από την ευρωπαϊκή νομοθεσία και ως εκ τούτου υποχρεωμένο να εφαρμόσει το ενωσιακό δίκαιο και να αναγνωρίσει επαγγελματικά δικαιώματα, ισοτιμία, δηλαδή των πτυχιούχων κολλεγίων, ώστε να έχουν το δικαίωμα να εργαστούν στη δημόσια εκπαίδευση.
Πολύ σωστά ο τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ επεσήμανε ότι η Οδηγία 2005/36/ΕΚ «δεν αφορά τον τρόπο αναγνώρισης και αντιστοίχισης τίτλων σπουδών της αλλοδαπής. Περιορίζεται στα επαγγελματικά προσόντα, αφού σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο τα εκπαιδευτικά συστήματα εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κυβερνήσεων των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες μπορούν και πρέπει να εφαρμόζουν τους δικούς τους κανόνες όσον αφορά την αναγνώριση ή μη των τίτλων σπουδών (πτυχίων) που έχουν αποκτηθεί σε άλλη χώρα».
Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι τα διάφορα κολλέγια που δίνουν τίτλους σπουδών εξ αποστάσεως, με τριετή κατά κανόνα εκπαιδευτικά προγράμματα και όχι τετραετή, δεν συμμετέχουν καθόλου στην έρευνα, που είναι απαραίτητη ακαδημαϊκή διαδικασία.
Για να μην πούμε, ασφαλώς, ότι μια μεταπτυχιακή εργασία στη Φιλοσοφική του ΕΚΠΑ προϋποθέτει πρωτότυπη έρευνα, ενώ ένα «μεταπτυχιακό» στα διάφορα κολλέγια δίνεται με δέκα σελίδες κείμενο πάνω σε πράγματα χιλιοειπωμένα. Λογικό. Πληρώνεις και παίρνεις. Μόνο που αυτό που παίρνεις θεωρείται ισότιμο με την πρωτότυπη έρευνα ενός αποφοίτου που έφτυσε αίμα για να το αποκτήσει.
Αντί οποιουδήποτε άλλου επιχειρήματος, παραθέτoυμε [μεγεθύνετε] τη λίστα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, των πανεπιστημίων μας και των διαφόρων κολλεγίων, για να ξέρουμε στους αποφοίτους ποιων «ιδρυμάτων» αποδίδονται ελέω Ευρωπαϊκής Ένωσης ισότιμα δικαιώματα...