Η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που παγίως συντηρεί και ενδέχεται να κλιμακώσει άμεσα η Άγκυρα· η συνάντηση με τον πρόεδρο Τραμπ στην Ουάσινγκτον, που παρά τους ευσεβείς κυβερνητικούς πόθους δύσκολα θα παράξει θετικό αποτέλεσμα για την Ελλάδα, καθώς η Τουρκία εξακολουθεί να εναρμονίζεται ικανοποιητικά με τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή· η επιλογή του προσώπου που θα προταθεί για την Προεδρία της Δημοκρατίας, ανάγκη την οποία δεν υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο η ονοματολογία που διακινεί μήνες τώρα ο μικροκομματισμός ευτελίζοντας τον θεσμό· η δέσμευση της κατάθεσης του νέου εκλογικού νόμου, με το ενδιαφέρον στραμμένο στο πώς θα υποδεχθεί το ΚΙΝΑΛ τις ρυθμίσεις του, καθώς ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και ΜεΡΑ25 είναι αντίθετοι με την υπερψήφιση νέου εκλογικού νόμου. Όλα τα παραπάνω προεξοφλούσαν από νωρίς ότι ο Ιανουάριος θα βάλει σε δοκιμασία την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης και την αξιοπιστία του επικεφαλής της.
Αντιμέτωπο, στο κατώφλι του 2020, με αυτή τη βεβαιότητα, το επικοινωνιακό επιτελείο του κυρίου Μητσοτάκη έκρινε ότι θα προσέθετε στην εικόνα του ανδρός αν ο πρωθυπουργός, βγαίνοντας από το 2019, έκλεινε πίσω του την πόρτα αρκούντως ηχηρά, με μια κίνηση πυγμής και αποφασιστικής προσήλωσης στην «κανονικότητα» την οποία επιφυλάσσει στη χώρα.
Για λόγους, μάλιστα, συμβολισμού ο κύριος Μητσοτάκης επέλεξε να είναι το τελευταίο υπουργικό συμβούλιο του 2019, προπαραμονή Χριστουγέννων, το «βήμα» από το οποίο φιλοδώρησε, εν είδει χριστουγεννιάτικου μποναμά, τη δημοκρατία με μια πρόγευση από τη μεταχείριση που ετοιμάζει στο δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συναθροίζεσται, με την υπόσχεση της πλήρους απόλαυσής του πριν εκπνεύσει το εορταστικό δεκαήμερο...