Σαν σήμερα 13 Νοεμβρίου τού 1973, η «κυβέρνηση» Μαρκεζίνη στέλνει τόν «Υπουργό Παιδείας» Παναγιώτη Σιφναίο στο Πολυτεχνείο. Να διαπραγματευτεί με τις επιτροπές αγώνα πέντε σχολών, ότι εθνικοί λόγοι επιβάλλουν να μη ζητούν φοιτητικές εκλογές πριν από τις βουλευτικές (που είχαν προγραμματιστεί για τις 27 Φεβρουαρίου 1974).
Οι φοιτητές δεν κάνουν πίσω, την άλλη μέρα πραγματοποιούν γενικές συνελεύσεις στους συλλόγους τους και οχυρώνονται στο Πολυτεχνείο...
Κανένας ίσως απ' όσους βρέθηκαν τότε εκεί, απ' όσους ύστερα αποπειράθηκαν να περιγράψουν ιστορικώς ή λογοτεχνικώς το γεγονός, δεν τό προσέγγισε με τήν αντικειμενικότητα, τις πολιτικές, τις κοινωνιολογικές και ψυχολογικές παρατηρήσεις, τη σαφήνεια, το ύφος τής περιγραφής τού νεαρού τότε Εισαγγελέως Δημητρίου Τσεβά στο ιστορικό πόρισμά του (οι υπογραμμίσεις, με πλάγια γράμματα, δικές του). Όταν το διαβάζεις αγνοείς πως είναι γραμμένο στην καθαρεύουσα, η γλώσσα ρέει σαν τού Παπαδιαμάντη.
Τότε που οι εισαγγελείς έγραφαν ιστορία... Και οι δικαστές δεν ήσαν υποχείρια Μητσοτάκηδων, να αποσπώνται εν ενεργεία στο γραφείο τού αντιπροέδρου τής κυβέρνησης!
ΤΗΝ 20ήν ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ τού προηγηθέντος έτους 1972 είχον διεξαχθεί αρχαιρεσίαι εις άπαντας τούς φοιτητικούς Συλλόγους τών Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων προς ανάδειξιν νομίμων εκπροσωπήσεων. Αποτέλεσμα όμως τών αρχαιρεσιών τούτων ήτο η εις τας περισσοτέρας Σχολάς, πλην τών τοιούτων τών Τοπογράφων και Χημικών Μηχανικών τού Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, ανάδειξις εκπροσώπων ασχέτων και ξένων προς την αληθή βούλησιν τών εκπροσωπουμένων. Δι' ό και σταθερόν, αμετάθετον και θερμόν ήτο τό σύνθημα μεταξύ τού σπουδαστικού κόσμου διά γνησίας και αδιαβλήτους αρχαιρεσίας.
Το ειλικρινές και δίκαιον τούτο αίτημα απετέλεσε τήν απαρχήν τών κατά Νοέμβριον τού 1973 γνωστών αιματηρών γεγονότων τού Πολυτεχνείου. Από τών αρχών ήδη τού μηνός Νοεμβρίου, συμπληρουμένου τού κατά νόμον ετησίου κύκλου τών φοιτητικών εκπροσωπήσεων, το αίτημα τίθεται, καθίσταται γενικόν και εμφανίζεται σταθερόν, εμπνέον τους σπουδαστάς εις αποφασιστικήν προς ικανοποίησίν του αγωνιστικότητα.
Το έναυσμα τού αγώνος δίδεται διά τής υπό τών Συλλόγων Τοπογράφων και Χημικών τού ΕΜΠ δημοσιεύσεως διά τού τύπου τού από 8.11.1973 ψηφίσματος τού αναφερομένου εις σπουδαστικά και μόνον ζητήματα και αιτήματα. Την 13ην Νοεμβρίου 1973 επισκέπτεται τό Πολυτεχνείον ο τότε Υπουργός Παιδείας τής Κυβερνήσεως Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη Παναγιώτης Σιφναίος, όστις εις μάτην προσπαθεί να κατευνάσει τά πνεύματα, να πείσει περί τών αγαθών του προθέσεων και να αναβάλει προς καιρόν τας αρχαιρεσίας, ελπίζων προφανώς και εις την διά τών ενεργηθησομένων βουλευτικών εκλογών εκτόνωσιν τής καταστάσεως.
Ο Υπουργός απέρχεται τού Πολυτεχνείου άπρακτος και ανήσυχος, μη δυνηθείς να εφοδιάσει τόν πρύτανιν διά τού όπερ είχεν υποσχεθεί διατάγματος περί αναβολής τών αρχαιρεσιών, ίνα δυνηθεί να αρνηθεί τήν υπό τών σπουδαστών αιτηθείσαν ήδη, εν τω πλαισίω τού νόμου, άδειαν συγκλήσεως τών συνελεύσεων, διότι το διάταγμα τούτο, κατά την χαρακτηριστικήν έκφρασιν τού τότε Υπουργού, «περιεπλανάτο εισέτι μεταξύ Αγαθαγγέλου και Παρασκευά Ιωαννίδη, καίτοι υπογραφέν υπ' αυτού από δεκαημέρου και πλέον».
Την 14η Νοεμβρίου 1973, ημέραν Τετάρτη, αι επίφοβοι Γενικαί Συνελεύσεις τών σπουδαστών πραγματοποιούνται νομίμως [βλ. Η αυθεντική* ιστορία, ημέρα πρώτη…]...