Δεν βγήκε καλά - καλά το Καλοκαίρι, τα καμένα αχνίζουν και ο κορονοϊός βράζει, οι σχέσεις εργασίας στην Υγεία και στην παραγωγή «αναδιατάσσονται» με την επιβολή τού υποχρεωτικού εμβολιασμού, άνθρωποι θα μείνουν χωρίς δουλειά και θα πεινάσουν και την κυβέρνηση τήν απασχολεί πώς οι εργαζόμενοι δεν θα κατέβουν σε απεργία!
Στην πραγματικότητα τήν διακατέχει άγχος, αν ο περιβόητος νόμος τού κυρίου Χατζηδάκη για τα εργασιακά, αυτός που καταργεί το 8ωρο και το κάνει 10ωρο και 12ωρο χωρίς πληρωμή υπερωριών, θα εφαρμοστεί και δεν θα έχει τήν τύχη τού νόμου για τον περιορισμό τών διαδηλώσεων τού κυρίου Χρυσοχοΐδη. Γνωρίζει κατά βάθος πως νομοθετήματα που δεν έχουν κοινωνική αποδοχή και αποτελούν ιδεολογικές εμμονές τής άρχουσας τάξης, δεν εφαρμόζονται στην πράξη.
Το υπουργείο Εργασίας εξέδωσε στα καλά καθούμενα μια απειλητική ανακοίνωση με «διευκρινήσεις» τών διατάξεων τού εργασιακού νόμου που αφορούν τήν απεργία. Για την κήρυξη νέας απεργίας λέει «απαιτείται η τήρηση όλων τών διατυπώσεων που προβλέπει ο νόμος», να έχει δηλαδή πληρωθεί και το τελευταίο ευρώ τής συνδρομής...
Αν μια απεργία που κήρυξε ένα πρωτοβάθμιο σωματείο διακοπεί για οποιονδήποτε λόγο, δεν μπορεί να τήν κηρύξει πάλι η δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση. Τα μέλη τών διοικήσεων θα έχουν κυρώσεις και θα τούς ζητούνται αστικές (όνομα και πράγμα!) αποζημιώσεις.
Αλλά ο νεοφιλελεύθερος και νεοδημοκρατικός «νεωτερισμός» εδώ είναι ο εξής. Οι απεργίες θα διακόπτονται «με απόφαση τού Μονομελούς Πρωτοδικείου», αν εντοπιστεί «ψυχολογική βία»! Δηλαδή, αν ένας απεργός κάνει συζήτηση μ' έναν απεργοσπάστη συνάδελφό του γιατί πήγε για δουλειά, μπορεί να θεωρηθεί ψυχολογική βία και να επέμβει η Δικαιοσύνη!
Όταν θα έρθει η ώρα, οι εργαζόμενοι θα «στείλουν» τόν νόμο Χατζηδάκη μαζί με τον νόμο Χρυσοχοΐδη...