Μοιραίοι άνθρωποι...

Η διακυβέρνηση Σημίτη υπήρξε πολλαπλώς μοιραία για τη χώρα. Μία από τις εκφάνσεις της είναι και η ασύλληπτη καταστροφή τού δασικού πλούτου τής χώρας, που στις μέρες μας «βρήκε τόν άνθρωπό της» στο πρόσωπο τού Κυριάκου Μητσοτάκη. Διαβάστε με προσοχή τό άρθρο που δημοσιεύουμε και θα καταλάβετε...

Με ένα εκατομμύριο στρέμματα καμένα ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας μάς διαβεβαίωνε ότι έγινε «το ανθρωπίνως δυνατόν» για την αντιμετώπιση τών πυρκαγιών, ξεσπώντας σε «επικοινωνιακούς λυγμούς». Το ίδιο μάς διαβεβαίωσε και ο πρωθυπουργός, αυτός μάλιστα γελώντας στη συνέντευξη που έδωσε προχθές. Ως προς την ερμηνεία τού γέλιου, που πιστεύω ότι κάτι παρόμοιο πουθενά στον κόσμο δεν έχει ξανασυμβεί, υπερβαίνει τις δυνατότητές μου να τό εξηγήσω...

Ας σταθούμε όμως στο «ανθρωπίνως δυνατόν». Όταν φλέγεται η μισή Ελλάδα και το ανθρωπίνως δυνατόν ειναι λίγο... Γιατί φθασαμε όμως ώς εδώ, δηλαδή να φλέγεται η μισή Ελλάδα και η κυβέρνηση να αυτοσυγχαίρεται για τα «αποτελέσματα», με κάποια «ψήγματα» συγγνώμης;

Με δεδομένη την κλιματική αλλαγή, τη φυτογεωγραφία τής χώρας μας, τις οδυνηρές εμπειρίες τής Ηλείας και της Μεγαλόπολης το 2007, καθώς και την τραγωδία στο Μάτι, υπήρχαν όλα τα δεδομένα να αναθεωρηθεί το υφιστάμενο και αναποτελεσματικό σύστημα δασοπυρόσβεσης, το οποίο όμως έχει τήν ιστορία του. Το 1998, επί κυβερνήσεως Σημίτη, με τον νόμο 2612/98 η ευθύνη και ο επιχειρησιακός σχεδιασμός καταστολής τών πυρκαγιών στα δάση και στις δασικές εν γένει εκτάσεις ανατέθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα, αφαιρώντας τήν αρμοδιότητα από τη Δασική Υπηρεσία στην οποία παρέμεινε ο τομέας τής πρόληψης.

Σ' αυτή την ακατανόητη εκ πρώτης όψεως επιλογή, που έγινε χωρίς να υπάρχει στοιχειώδης έκθεση σκοπιμότητας, υπήρξε πολύ παρασκήνιο. Τί και αν προϋπήρχε ομόφωνο πόρισμα επιτροπής τής Βουλής από το 1993 για έναν ενιαίο φορέα δασοπροστασίας, που δεν θα διαχώριζε τή διαχείριση τών δασών, την πρόληψη τών πυρκαγιών και την καταστολή τους, με θεσμική συνεργασία και επιχειρησιακή ευθύνη τής Δασικής Υπηρεσίας με την Πυροσβεστική. Τί και αν υπήρχε στο τραπέζι η πρόταση για μια άλλης μορφής οργάνωση, με έμφαση στα επίγεια μέσα, με εκπαιδευμένο μόνιμο προσωπικό ανά γεωγραφική ενότητα, που θα λειτουργούσε σε διαχρονική βάση, με γνώση τού φυσικού περιβάλλοντος και ταχύτητα επέμβασης στην αρχική εστία μιας πυρκαγιάς και που απορρίφθηκε χωρίς περίσκεψη και αιδώ. Οι Ρουμάνοι και οι Σέρβοι πυροσβέστες που ήρθαν στη χώρα μας για να βοηθήσουν μάς έδωσαν ένα δείγμα αποτελεσματικότητας αυτού τού μοντέλου...

Η αιτιολογική έκθεση, που οδήγησε στο να αναλάβει τό Πυροσβεστικό Σώμα τη διαχείριση τής δασοπροστασίας και η οποία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το νέο μοντέλο, όπου τα εναέρια μέσα έχουν καθοριστικό ρόλο, θα ήταν πιο οικονομικό και πιο αποτελεσματικό, διεψεύσθη παταγωδώς, γιατί ούτε το ένα συνέβη ούτε το άλλο, όπως επισημαίνει ο απόστρατος αντιστράτηγος και υπαρχηγός τής Πυροσβεστικής Ανδριανός Γκουρμπάσης στην έρευνά του με τίτλο «Οι φονικές και καταστροφικές πυρκαγιές στην Ελλάδα 1981 - 2020».

Τούτων δοθέντων, δυστυχώς καμία κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν προχώρησε στην αλλαγή τού συστήματος πρόληψης και δασοπυρόσβεσης. Η επιτροπή Γκόλνταμερ, που συνεστήθη μετά την τραγωδία στο Μάτι και ολοκλήρωσε τις εργασίες της το 2019, κατέθεσε πόρισμα το οποίο περιέχει διαπιστώσεις και προτάσεις που η υιοθέτησή τους θα έλυνε σε σημαντικό βαθμό το πρόβλημα που μάς ταλανίζει.

Δυστυχώς η παρούσα κυβέρνηση αγνόησε τό πόρισμα και μάς διαβεβαίωνε ότι είναι πανέτοιμη να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές τού καλοκαιριού. Η βεβαιότητα αυτή έγινε στάχτη μαζί με τη στάχτη τής βιβλικής καταστροφής. Αντί για μεγάλα λόγια και υποκριτικές συγνώμες, η πρόκληση για τη ριζική αντιμετώπιση τού προβλήματος παραμένει. Αλλά όταν οι προτεραιότητες είναι η δημιουργία σώματος αστυνόμευσης τών πανεπιστημίων και όχι η πρόληψη τών πυρκαγιών και η αναδιοργάνωση τής δασοπυρόσβεσης ...και τα δάση αφού καούν, θα αναδασωθούν από τους ιδιώτες, τί μπορεί να περιμένει κανείς από τέτοιες λογικές και προτεραιότητες. Το «ανθρωπίνως δυνατόν» εδώ έχει και άλλη διάσταση. Τί «ανθρωπίνως δυνατόν» πράξατε ώστε να μη φτάσουμε στη βιβλική καταστροφή...

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΚΟΣ
15 Αυγούστου 2021
Επεξεργασία