Όπως είναι γνωστό, η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως, αφού «τακτοποίησε» το μάθημα της Ιστορίας, που στα σχολεία μας «δεν θα πρέπει να έχει κοινωνιολογικό χαρακτήρα, αλλά να ενισχύει την εθνική συνείδηση», με την «ευλογία» του Συμβουλίου της Επικρατείας «αποφασίζει και διατάσσει», η διδασκαλία των Θρησκευτικών οφείλει να μην έχει ούτε καν θεολογικό χαρακτήρα, αλλά «να επιδιώκει την ανάπτυξη της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης».
Υπενθυμίζουμε ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας, με γράμμα και πνεύμα αντισυνταγματικό, όπως μπορεί να διαπιστώσει κι ένας πρωτοετής φοιτητής της Νομικής, έκρινε «αντισυνταγματικές» τις σχεικές νομοθετικές ρυθμίσεις που είχαν γίνει επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ και υπουργίας Κώστα Γαβρόγλου.
Ένα μεσαιωνικό τρίγωνο με τις οξείες γωνίες του, Συμβούλιο της Επικρατείας, Υπουργείο Παιδείας, Ελληνική Εκκλησία, επιβάλλει ένα σχολείο εθνικιστικής και χριστιανικής κατήχησης και μάλιστα μόνο «ορθόδοξης», μια «Ελλάδα Ελλήνων Χριστιανών» άλλης εποχής, αγνοώντας ότι σ' αυτόν τον τόπο τον υποτιθέμενα κοσμικό ζούν και προσεύχονται, ή δεν προσεύχονται, και Έλληνες πολίτες χωρίς μεσαιωνικές παρωπίδες, μουσουλμάνοι, καθολικοί, αλλόθρησκοι και άθεοι.
Η κυρία υπουργός «Παιδείας και Θρησκευμάτων», εκτός από «πολυχρόνια», τα «άκουσε» από πολλές φωνές για τις επιλογές της. Αλλά ένας ορθόδοξος ιερωμένος, ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος, μπορεί να της τα «ψάλει» καλύτερα...
ΤΡ.
Η αυτοκριτική μας με αφορμή την απόφαση του ΣτΕ
Η απόφαση του ΣτΕ ανήκει πλέον στην ιστορία. Τώρα η ευθύνη βρίσκεται και πάλι στα χέρια εκείνων των θεσμών που δεν κατάφεραν να βρουν τις λύσεις μέσα από έναν ειλικρινή και ψύχραιμο διάλογο στη βάση της επιστήμης της Θεολογίας και της Παιδαγωγικής με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στα δικαστήρια. Το πώς θα λειτουργήσει στην πράξη η απόφαση του ΣτΕ θα εξαρτηθεί από το πώς θα εφαρμοστεί. Πολιτεία, Εκκλησία και Θεολόγοι μπορούν και πρέπει να διασώσουν ένα μάθημα Θρησκευτικών που θα σέβεται την θρησκευτική παράδοση του τόπου, θα ανταποκρίνεται στα σύγχρονα παιδαγωγικά και επιστημονικά πρότυπα και δεν θα στοχεύει στην κατήχηση, αλλά στην παροχή γνώσης για την πίστη της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων που έχει διαμορφώσει καθοριστικά τον ελληνικό πολιτισμό και την ταυτότητα του έθνους μας.
Τα σχολεία μας δεν χρειάζονται ούτε κατηχητές ούτε απολογητές. Χρειάζονται εμπνευσμένους καθηγητές, επιστήμονες Θεολόγους που θα διδάσκουν ένα μάθημα γνώσης, ένα μάθημα πολιτισμού, ένα μάθημα σύμφωνα με επιστημονικά και παιδαγωγικά πρότυπα, ένα μάθημα ως μια άσκηση αγάπης με τα μάτια στραμμένα στον κόσμο και όχι στον εαυτό μας. Αλλά να κοιτάμε προς τα έξω έχοντας πρώτα μάθει ποιοί είμαστε και τί σημαίνει αυτό που είμαστε...
Η υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων έχει μια ιστορική, μια προσωπική ευθύνη. Ας μη σκεφθεί το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος ή όφελος, αλλά ας αποφασίσει με την καρδιά και το νου αναλογιζόμενη όχι τις επόμενες εκλογές, αλλά την επόμενη γενιά.
Πηγή Orthodoxia.info
ΤΡ. Ασφαλώς και δεν τον μπερδέψατε με τον ομώνυμο, ...επίτιμο διδάκτορα προσφάτως αναγορευθέντα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Κι ένα ψυχραιμο σχόλιο...
Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας εισέρχεται στο επιστημονικό και παιδαγωγικό περιεχόμενο των νέων Προγραμμάτων Σπουδών και επικρίνει την προβολή των κοινών στοιχείων με τα άλλα δόγματα ή τις θρησκείες. Όταν επίσημα η Ορθόδοξη Εκκλησία διαλέγεται εδώ και χρόνια με τα άλλα χριστιανικά δόγματα, όταν το ίδιο αλλά σε άλλο επίπεδο πράττει και με άλλες θρησκείες, όταν το σύγχρονο σχολείο καλλιεργεί την πλουραλιστική και κριτική μάθηση και αποβλέπει στην ειρήνη, στην ενσυναίσθηση, στη διαπολιτισμικότητα, στην αλληλογνωριμία και στην αλληλοκατανόηση σε όλες του τις δράσεις, μόνο το ΜτΘ θα μείνει κλειστό και περιορισμένο σε μια ξεπερασμένη και απόλυτα συντηρητική κατηχητική θρησκευτική ταυτότητα στο δημόσιο σχολείο, το οποίο είναι τμήμα και έκφραση του δημόσιου χώρου και της Ελληνική Πολιτείας.
Συνάμα, με βάση την εν λόγω απόφαση του ΣτΕ, το μάθημα των Θρησκευτιών δεν μπορεί να κάνει ερμηνευτικές προεκτάσεις του ορθόδοξου δόγματος στα σύγχρονα ηθικά και κοινωνικά προβλήματα, διότι αυτά τα θέματα είναι αποκλειστικό ή κύριο προνόμιο άλλων μαθημάτων. Ποιός είναι αυτός που κρίνει ότι μια σειρά από θέματα ή ζητήματα των μαθημάτων του Λυκείου είναι άσχετα ή αντίθετα με την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία στο Λύκειο; Μήπως έτσι το ΣτΕ υπεισέρχεται, ως μη όφειλε, για άλλη μια φορά στο ίδιο το επιστημονικό και παιδαγωγικό περιεχόμενο των νέων Προγραμμάτων Σπουδών...
Μια τέτοια εκδοχή του μαθήματος των Θρησκευτικών αρνείται καταστατικά και απαγορευτικά τον διάλογο και τους ανοικτούς ορίζοντές του με άλλα γνωστικά αντικείμενα. Πρόκειται για επάνοδο μιας παράξενης ορθοδοξιστικής μονοδοξίας του ιουλιανού πνεύματος από την ανάποδη, που του απαγορεύει να λειτουργεί σε γόνιμο διεπιστημονικό και διαθεματικό διάλογο με τα άλλα γνωστικά αντικείμενα και ευρύτερα με τον χώρο της γνώσης και του πολιτισμού.