Δεν ξέρουμε αν θα ξανακούσουμε κάτι για τα «200 Χρόνια μετά την Επανάσταση». Και καλό είναι να μην ξανακούσουμε, από το επίσημο, κρατικό κατεστημένο και τις ελίτ του.
Εμείς όμως οφείλουμε να θυμόμαστε και να συζητάμε, στιγμές από 'κείνη την ιστορία. Σαν σήμερα, το 1770 γεννιέται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και το 1827 στην Τρίτη Εθνική Συνέλευση τής Τροιζήνας ο Ιωάννης Καποδίστριας εκλέγεται Κυβερνήτης τής Ελλάδας...
Σ' εκείνη τη Συνέλευση, καθώς οι αγγλόφιλοι εκπρόσωποι τού έθνους είχαν ήδη δώσει τήν αρχηγία τού Στρατού Ξηράς στον άγγλο στρατηγό Τσώρτς και την αρχηγία τού Ελληνικού Στόλου στον επίσης άγγλο ναύαρχο Κόχραν, ο Κολοκοτρώνης αξιοποιεί τήν «ευκαιρία» να επιβάλει τήν εκλογή τού Καποδίστρια ως κυβερνήτη.
«Εμείς, τα άρματα, ρίξαμε τή φιλοτιμία μας και βάλαμε τόν Τσωρτς και οι αντρείοι θαλασσινοί μας τον Κόχραν. Τώρα και εσείς οι πολιτικοί πρέπει να ρίξετε τή φιλοτιμία σας, να εκλέξουμε έναν πρόεδρο να μάς κυβερνήσει, να ιδούμε τί θα κάνουν οι Άγγλοι, που μάς υποσχέθηκαν τήν ανεξαρτησία μας», τούς είπε ο Γέρος.
Έπειτα από δυο μέρες, κατά τον Φωτιάδη, αποφασίζεται να υπογραφεί η πρόσκληση στον Καποδίστρια. Η αγγλόφιλη μερίδα τής Συνέλευσης, που προσπαθεί να ματαιώσει τήν εκλογή του, προτείνει στον Κολοκοτρώνη, πριν από την υπογραφή, να ζητηθεί η γνώμη τού άγγλου ναυάρχου Χάμιλτον. Ο Κολοκοτρώνης συμφωνεί, με τον όρο ότι όποιος πάει στον Χάμιλτον πρέπει να είναι αξιόπιστος και όχι κανένας «μπαγαπόντης, που άλλα τού λένε και άλλα λέει» και καταλήγει δηλώνοντας ότι αν τού έχουν εμπιστοσύνη, μπορεί να πάει ο ίδιος.
Ο Κουντουριώτης δέχεται να πάει ο Κολοκοτρώνης, γνωρίζοντας ότι θα συναντούσε τήν άρνηση τού Χάμιλτον, επειδή είχε την πληροφορία ότι Κολοκοτρώνης είχε υποσχεθεί στον άγγλο ναύαρχο ότι δεν θα στήριζε τήν εκλογή Καποδίστρια. Άλλωστε ο Κολοκοτρώνη είχε υπογράψει αίτημα προστασίας προς την Αγγλία (την περίφημη «Πράξη υποτέλειας», τότε που η Επανάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο με την εισβολή τού Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο).
Ο Χάμιλτον δέχτηκε τόν Κολοκοτρώνη, έχοντας κατά νου να τού επιβάλει τόν Μαυροκορδάτο ως κυβερνήτη. Ο Γέρος επέμεινε. Ο Χάμιλτον, έχοντας τήν λανθασμένη πληροφορία από την κυβέρνησή του ότι ο Καποδίστριας δεν θα δεχόταν, λέει νευριασμένος στον Κολοτρώνη, πάντοτε κατά τον Φωτιάδη. «Πάρτε τον Καποδίστρια ή όποιον άλλον διάβολο θέλετε...». «Αυτό ήθελα ν' ακούσω από το στόμα του», διηγείται ο Κολοκοτρώνης, «τ' άκουσα και απέκει ετελείωσε η ομιλία μας. Kαι ευθύς ανεχώρησα...».
Ο ένδοξος στρατηγός έμελλε να ζήσει κάμποσα χρόνια ακόμα, να δει «κυβερνήτη» τον Όθωνα και τη φυλακή τού Παλαμηδίου. Ο επιφανής πολιτικός, που εξελέγη κυβερνήτης με επταετή θητεία, πλήρωσε με τη ζωή του, πρόωρα, την αφοσίωση στο έργο του. Εξακολουθούν να είναι ζητούμενα (πρόσωπα) εδώ και 200 χρόνια...