Η Λαϊκή Δημοκρατία τής Κίνας θα γιορτάσει φέτος τα 100 χρόνια από την ίδρυση τού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο πρόεδρος Σι Ζιπίνγκ, στη δεύτερη θητεία του, έχει να παρουσιάσει μια Κίνα «μεθυσμένη από επιτυχία», παρατηρεί η Dw.com (Ντόιτσε Βέλλε).
Ο Σι Ζιπίνγκ έχει ήδη μιλήσει για «θεμελιώδεις αλλαγές, εδώ και εκατοντάδες χρόνια». Σκοπεύοντας σε μια τρίτη θητεία ως πρόεδρος τής χώρας και τού κόμματος, θα καταλάβει ίσως μια θέση στη σύγχρονη κινεζική ιστορία, στα «δεξιά» (αν θέλετε...) τού Μάο Τσε Τουνγκ. Αλλά από ποιά επιτυχία έχει «μεθύσει» η Κίνα;
Θα μπορούσε κανείς «κυριολεκτώντας» και χαιρέκακα, από την αριστερή όχθη τής ιστορίας, να πει πώς η Κίνα έχει «μεθύσει από καπιταλιστική επιτυχία». Θα ήταν όμως άδικο να κρίνει με «καθαρά» ιδεολογικά κριτήρια την κατάσταση σε μια χώρα που αριθμεί περίπου 1,5 δισεκατομμύριο κατοίκους. Αλλά και από την απέναντι όχθη να τό δει, τη «δυτική», δεν έχει παρά να διαπιστώσει, όπως η Dw.com, τα εξής.
Το Πεκίνο, εκτός τού ότι κατηγορήθηκε ως «δημιουργός» τού κορονοϊού, αρχικά επικρίθηκε και για τον τρόπο που διαχειρίστηκε τήν έκρηξη κρουσμάτων στη Γιουχάν... Γρήγορα όμως η Δύση διαπίστωσε πως με δραστικά μέτρα, απαγορεύσεις εξόδου, μαζικά τεστ σε εκατομμύρια Κινέζους, ιχνηλατήσεις και καραντίνα, η πανδημία τέθηκε υπό έλεγχο. Υπάρχουν βέβαια ακόμη κάποιες τοπικές εστίες, που όμως αντιμετωπίζονται άμεσα. Η Κίνα ακολουθεί «μηδενική στρατηγική» απέναντι στον κορονοίό. Μόνο λίγοι ταξιδιώτες επιτρέπεται να μπουν στη χώρα και μετά πρέπει να μένουν σε καραντίνα δύο ή τριών εβδομάδων.
Έκτοτε, η καθημερινότητα ομαλοποιείται, όπως αποδεικνύεται και από τη φυσική παρουσία 3.000 συνέδρων στη Μεγάλη Αίθουσα τού Πεκίνου για το Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο, που θα συζητήσουν σήμερα και θα εγκρίνουν τούς μελλοντικούς στόχους. Πέραν όμως τού ότι κατέγραψε μια μεγάλη στρατηγική επιτυχία κατά τής πανδημίας, η Κίνα είναι η μοναδική μεγάλη οικονομία που επιτυγχάνει ανάπτυξη μέσα σε μια ασυνήθιστη χρονιά. Την ώρα που η δυτική κοινότητα δίνει αγώνα κατά τής ύφεσης που προκαλεί η πανδημία, η Κίνα θα σημειώσει για τρίτη χρονιά ανάπτυξη 6%, ορισμένοι μάλιστα, δυτικοί ειδήμονες, προβλέπουν ποσοστό ανάπτυξης 8%!
Κλείνοντας εμείς, από την «αριστερή όχθη» μας, έχουμε να πούμε το εξής. Τα παραπάνω και κυρίως το γεγονός ότι η Κίνα, σύμφωνα με όλους τους αναλυτές, το 2030 θα είναι η ισχυρότερη οικονομική και ίσως στρατιωτική δύναμη τού κόσμου, οδηγούν στη σκέψη πως έχει ή θα δημιουργηθεί στη μεγάλη αυτή χώρα μια νέα «κυρίαρχη τάξη» (κομματική, θα πουν οι καλοθελητές), που θα τα «εκμεταλλευτεί».
Η Μεγάλη Πορεία τής Κίνας, ωστόσο, που ξεκίνησε στα μέσα τής δεκαετίας τού 1930 και η ισχύς της δεν κατευθύνονται μόνο από την επαναστατική σκέψη και το Κόκκινο βιβλιαράκι τού Μάο ή και το «καπιταλιστικό μεθύσι» τού Σι Ζιπίνγκ. Υπακούουν και σε μια άλλη, ήπια φιλοσοφία, που διακατέχει τούς λαούς τής Ανατολής και που η «εναργής» δυτική σκέψη με δυσκολία κατανοεί...