Οι ζημιές και οι βλάβες από τη «Μήδεια» σιγά - σιγά «αποκαθίστανται». Ώρα για μπίζνες! Ιδιωτικοποιήσεις, τηλεκπαίδευση και τηλεργασία παντός καιρού και τόπου, απευθείας αναθέσεις...
Αφού ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μάς άφησε στύλους για τη ΔΕΗ (!), θα αναθέσουμε σε ιδιώτες τη ΔΕΔΔΗΕ. Αφού η τηλεκπαίδευση θα επεκταθεί, η κυρία Κεραμέως παρήγγειλε ήδη με απευθείας ανάθεση σε ιδιώτες σειρά βιντεομαθημάτων 528.000 ευρώ, σε πρώτη δόση.
Μετά τα μνημόνια, που και οι φιλόσοφοι τα είπαν «ευλογία» (Ράμφος και λοιποί), μετά τον κορονοϊό, την απόλυτη "ευλογία», τώρα η «Μήδεια Για τη Νέα Δημοκρατία φυσικά και πάντοτε «ευλογία» και ό,τι και όσους αυτή διαχρονικά εκπροσωπεί... Κυβερνητικοί βουλευτές έχουν ήδη υποστηρίξει ότι τα μικρά νησιά και τα ορεινά χωριά, των Κυκλάδων λόγου χάρη, δεν χρειάζονται σχολεία... Δεν χρειάζονται νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια. Μπορούν να βολευτούν με την τηλεκπαίδευση!
Το είχαμε από πέρυσι επισημάνει, όταν πρωτοεφαρμόστηκε αυτή η νέα μορφή «εκπαίδευσης» με αφορμή την πανδημία. Τώρα φαίνεται να τό συνειδητοποιούν πολλοί, με τον Νίκο Φίλη από την πλευρά τού ΣΥΡΙΖΑ να μιλάει για «τηλεκπαίδευση παντός καιρού...» και για επιδείνωση τών κοινωνικών ανισοτήτων που μπορεί να επιφέρει τό νέο αυτό, νεοφιλελεύθερο «εύρημα».
Να στέλνουμε τώρα νηπιαγωγούς, δασκάλους και καθηγητές στην «έρημη χώρα»! Τα παιδιά θα σερφάρουν στον κυκεώνα τού Ίντερνετ, να «αποκτήσουν τις γνώσεις» που χρειάζονται! Άλλωστε, από 'δώ και πέρα θα εργάζονται απ' το σπίτι, με τηλεργασία. Εκτός από δύο - τρεις, πέντε κατηγορίες εργαζομένων, αυτούς στις οικοδομές και στις γαλέρες τής «βαριάς βιομηχανίας», τους ντελιβεράδες μέσα στα χιόνια φερ' ειπείν, οι υπόλοιποι να δουλεύουμε θέλουν, δεν θέλουν να μάς βλέπουν! «Λάιβ»...
Μας έλεγε ένας φίλος πως ο γιος του, που πρό κορονοϊού δούλευε σε μια εταιρεία πληροφορικών συστημάτων, με καλό μισθό, αλλά με εξαντληντικό 8άωρο ή 10ωρο, τώρα δουλεύει, στην ίδια εταιρεία, από το σπίτι, 16 με 18 ώρες την ημέρα! Με τον ίδιο μισθό φυσικά...
Δεν τον αναγκάζουν ακριβώς, τον γιό τού φίλου μας, να δουλεύει τόσες ώρες, αλλά στο οικείο περιβάλλον, τού σπιτιού δηλαδή και όχι τού χώρου εργασίας, ο χρόνος δεν είναι τόσο περιορισμένος, από την πλευρά τού εργαζόμενου. Χωρίς βέβαια να αποκλείεται και η «τηλεπαρακολούθηση» τής εργασίας του.
Σε συνδυασμό με τις «Μήδειες και τις πανδημίες, αυτό το «πολυλειτουργικό» αρχαιοελληνικό πρόθημα τηλε- εξωθεί πλέον μακράν τη «λάιβ» νεοελληνική ζωή μας...