Γιατί τέτοια εμμονή για την εγκατάσταση αστυνομικών δυνάμεων στα πανεπιστήμια; Γιατί επιμένει η κυβέρνηση; Πρόκειται για κάποια ιδεολογική αγκύλωση; Για ένα καπρίτσιο τών ακροδεξιών νεοδημοκρατικών πυρήνων; Για μια αναπόληση της χουντικής περιόδου;
Τα πανεπιστήμια συνιστούν μια νησίδα ελεύθερης συζήτησης, πολιτικής και ιδεολογικής αντιπαράθεσης, τέτοιας που δεν μπορούμε να συναντήσουμε εύκολα στους εργασιακούς χώρους, στον στρατό ή όπου αλλού. Αυτό κατά τους κυβερνώντες δεν πρέπει να συνεχιστεί. Και δεν πρέπει γιατί βρισκόμαστε σε μια νέα φάση τού συστήματος, στην οποία η προσπάθεια να περιοριστεί η αστική δημοκρατία είναι συνεχόμενη και με συγκεκριμένο στόχο και αιτίες. Τα πανεπιστήμια δεν μπορούν να μείνουν έξω από την επιβολή τού κράτους έκτακτης ανάγκης.
Το γεγονός ότι οι φοιτητικές πολιτικές παρατάξεις με ριζοσπαστικό προσανατολισμό έχουν μία διακριτή δύναμη, μεγαλύτερη από αυτήν που έχουν οι αντίστοιχες πολιτικές δυνάμεις στην κοινωνία, είναι κάτι μη ανεκτό από τους κρατούντες. Η δράση αυτών τών δυνάμεων γεννά νέες ριζοσπαστικές συνειδήσεις και δημιουργεί αναχώματα στην εφαρμογή συντηρητικών πολιτικών για την ταχεία ιδιωτικοποίηση τής δημόσιας παιδείας. Σ' αυτή τη διαδικασία προετοιμάζονται παράλληλα εργαζόμενοι με ανήσυχες συνειδήσεις, που θα τις «κουβαλήσουν» μελλοντικά και εκεί που θα εργαστούν. Το σύστημα όμως απαιτεί καθολική υποταγή. Σκυμμένα κεφάλια παντού και πάντα.
Στο πανεπιστήμιο θα πρέπει κατά τους εθνοσωτήρες μας (αν και δεν πρόκειται να τό ομολογήσουν ποτέ ανοικτά) να υπάρχουν μόνο παρατάξεις που διοργανώνουν πάρτυ στη Μύκονο, εκδηλώσεις με στριπτήζ, που διακινούν σημειώσεις και που δημιουργούν πελατειακές σχέσεις μ' ένα μέρος τών καθηγητών και που θα φωνάζουν τα άκρως «πολιτικοποιημένα» συνθήματα του τύπου «και α και ου..». Αυτές οι δυνάμεις είναι αρεστές γιατί δεν δημιουργούν προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία τού συστήματος και προετοιμάζουν υποταγμένους ανθρώπους, όταν αυτοί βγουν στην παραγωγή.
Η προσπάθεια επιβολής τού «γύψου» στα πανεπιστήμια προετοιμάζεται με σωρεία ψεμάτων. Με το ότι εντός τών σχολών διακινούνται ναρκωτικά σε μεγαλύτερες ποσότητες από ό,τι στους εξωτερικούς χώρους, με το ότι αστυνομία στα πανεπιστήμια υπάρχει σε όλες τις άλλες χώρες, με την «καραμέλα» τών αιώνιων φοιτητών, που δήθεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και τα λοιπά...
Η επιχείρηση δημιουργίας αστυνομοκρατούμενων πανεπιστημίων είναι ενταγμένη σε ένα ευρύτερο σχέδιο, να φιμωθούν οι φωνές διαμαρτυρίας για ό,τι ζούμε και για ό,τι πρόκειται να έρθει. Να ανακοπούν οι λαϊκές αντιδράσεις γιατί η εξίσωση τής παρούσας φάσης είναι εκρηκτική. Οιικονομική κρίση συν πανδημία ίσον νέα φτωχοποίηση. Από αυτό συνεπάγονται αυξημένες πιθανότητες για κοινωνικές εκρήξεις που θα απορρυθμίσουν τήν "ευταξία». Εδώ όμως εντοπίζεται και το ζητούμενο. Η δική τους ευταξία να αντικατασταθεί με την ευταξία χωρίς εισαγωγικά, τών ανθρώπων τού κόσμου τής παιδεία και της εργασίας...