Όταν δεν είναι κόλαση! Μια σκηνή τυλίχθηκε στις φλόγες χθες το απόγευμα στο Καρά Τεπέ και έγινε στάχτη καθώς οι άνθρωποι που «διαβιούν" εκεί πασχίζουν να ζεσταθούν.
Επτά χιλιάδες διακόσιοι άνθρωποι μέσα στο χιόνι και στην κατάθλιψη. Όταν «χτίστηκε» ο νέος καταυλισμός, μετά την καταστροφή τής Μόριας, κανείς δεν έλαβε υπόψιν του ότι σε λίγους μήνες θα ερχόταν χειμώνας. Οι σκηνές είναι σχεδιασμένες για ...θερινή διαμονή. Καθώς ουσιαστικά δεν υπάρχει ηλεκτροδότηση και άρα δυνατότητα χρήσης θερμαντικών σωμάτων, η θερμοκρασία μέσα στις σκηνές είναι ίδια με την εξωτερική. Η προσπάθεια τών ίδιων τών ανθρώπων για στοιχειώδη θέρμανση έχει συχνά αυτά τα αποτελέσματα. Ευτυχώς χθες δεν τραυματίστηκε κανείς.
Ο κορονοϊός και οι άλλες «επίκαιρες» έγνοιες μας έχουν μετατοπίσει το όποιο «ενδιαφέρον» τών μέσων ενημέρωσης (και το δικό μας...) από το δράμα τών προσφύγων και μεταναστών, που πίστεψαν πως θα βρουν απαντοχή στην πατρίδα μας. Άνθρωποι που ακόμα ενδιαφέρονται, όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, μας υπενθυμίζουν.
Οι άνθρωποι είναι απελπισμένοι. Το πιο συχνό ψυχικό νόσημα είναι η κατάθλιψη. Οι άθλιες συνθήκες διαμονής έρχονται να προστεθούν στην ήδη βεβαρυμένη ψυχολογική τους κατάσταση. Έφυγαν από τις πατρίδες τους για να αποφύγουν τον κίνδυνο. Δεν μπορεί να χωρέσει ο δικός μας νους τί σημαίνει πόλεμος, τί σημαίνει πολιτική δίωξη. Βιώνουν ένα σωρό τραυματικές εμπειρίες προσπαθώντας να φτάσουν στην Ευρώπη. Και όταν τελικά φτάνουν, βιώνουν και άλλες τραυματικές εμπειρίες μέσα από τις συνθήκες διαβίωσης...