Χωρίς τον Θάνο Μικρούτσικο. Τον τραγουδοποιό και τον πολιτικό Θάνο Μικρούτσικο. Από τα εβδομήντα δύο χρόνια τής ζωής του αφιέρωσε τα περισσότερα στη σχέση του με την πολιτική. Είχε μια ζωντανή και όχι εξ αποστάσεως σχέση με την πολιτική πραγματικότητα και δράση.
Ας θυμηθούμε, σήμερα, πηγαίνοντας πίσω στα μουσικά πολιτικά του μονοπάτια. Το 1982 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Εμπάργκο». Περιλάμβανε και το τραγούδι, το «Κακόηθες μελάνωμα», σε στίχους Άλκη Αλκαίου.
Το είχε αφιερώσει σ' έναν πολιτικό διανοητή τής Αριστεράς, που είχε βάλει τέλος στη ζωή του τρία χρόνια πριν...
Σε παίρνει για ταξίδι μια σειρήνα ♩ και μια πικρία μάς ματώνει ανείπωτη ♩ Τη σκοτεινή σου μελετάμε πείνα ♩ καχύποπτοι, ανύποπτοι και ύποπτοι...
Μέχρι ν' αρχίσεις, μέχρι να τελειώσεις ♩ το πρόσωπό τους αποστρέψαν άφωνοι ♩ οι φίλοι και γελούν στις συγκεντρώσεις ♩ μεγάφωνοι, μικρόφωνοι, παράφωνοι...
Θεωρούσα και θεωρώ τόν Νίκο Πουλαντζά ως ένα μεγάλο διανοητή τής Αριστεράς, κυρίως σε θέματα που επεξεργάστηκε σε σχέση με το κράτος. Θυμάμαι πολύ έντονα ότι τότε μάς απασχολούσε πάρα πολύ η έννοια τού κράτους, γιατί ακριβώς είχαμε δει όλες τις αγκυλώσεις τού σοβιετικού κράτους. Εγώ εντυπωσιάστηκα, σοκαρίστηκα, από το γεγονός, δεν ξέρω αν είναι η απόλυτη αλήθεια, ότι αγκάλιασε τα βιβλία του και έπεσε μαζί μ’ αυτά κάτω από το παράθτο. Αν αυτό είναι αληθές, σημαίνει ότι και ο ίδιος είχε δει ένα αδιέξοδο, αλλιώς δεν εξηγείται αυτή η πράξη...