Ο δικός μας τίτλος παρασύρθηκε από την εθνική επέτειο τής έναρξης τού πολέμου τού '40. Με τον πιο συγκεκριμένο τίτλο «Ο Τσιόδρας είναι πλέον πολιτικός, όχι επιστήμονας», διαβάζουμε στο Info-War.gr...
Η τραγικότερη στιγμή στην κοινή συνέντευξη Τύπου τών κυρίων Τσιόδρα και Χαρδαλιά χθες δεν ήταν δυστυχώς η ανακοίνωση τών 1.259 κρουσμάτων (1.547 σήμερα...). Ήταν η αγωνιώδης προσπάθεια και τών δυο να προωθήσουν τις κυβερνητικές θέσεις, ακόμη και σε τομείς που δεν σχετίζονται με την πανδημία και σίγουρα δεν έχουν καμία σχέση με τις γνώσεις και τις αρμοδιότητές τους.
Μάθαμε λοιπόν από τον Τσιόδρα (ούτε καν από τον κύριο Χαρδαλιά) ότι αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να αυξηθούν τα δρομολόγια τών μέσων μαζικής μεταφοράς. Ο επιδημιολόγος - συγκοινωνιολόγος αποφάνθηκε με βεβαιότητα, την οποία δεν είχαμε ακούσει μέχρι στιγμής ούτε από τα αρμόδια κυβερνητικά χείλη.
Οι υπόλοιπες δηλώσεις τού κυρίουΤσιόδρα αποτελούσαν verbatim αναπαραγωγή τών κυβερνητικών θέσεων για την ατομική ευθύνη τών πολιτών, χωρίς την παραμικρή αναφορά στην ευθύνη τής κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού. Έφτασε μάλιστα να ακούει ατάραχος τον κύριο Χαρδαλιά να δηλώνει ότι η εκκλησία βρίσκεται στη πρώτη γραμμή της μάχης τους κορονοϊού! Στην πρώτη γραμμή της μετάδοσης προφανώς...
Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν θεωρούμε ότι ένας επιστήμονας πρέπει να είναι αποκομμένος από τα πολιτικά δρώμενα. Δουλειά του είναι να ζητά το μέγιστο από την πολιτεία (ακόμη και αν αυτό είναι σε ορισμένες περιπτώσεις ανέφικτο) και να αφήνει τούς υπευθύνους να αποφασίζουν για το τί μπορεί και τί δεν μπορεί να επιτευχθεί σε κάθε χρονική στιγμή,ανάλογα με τους διαθέσιμους πόρους, τις κοινωνικές και ταξικές ισορροπίες και τα λοιπά.
Ο κύριος Τσιόδρας σαν ένας συνειδητοποιημένος επιστήμονας θα μπορούσε παραδείγματος χάριν να απευθύνει μια αγωνιώδη έκκληση για ένα μορατόριουμ στους πολεμικούς εξοπλισμούς, ώστε να αντληθούν κεφάλαια που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση τής πανδημίας. Ορισμένοι από τους μεγαλύτερους επιστήμονες τού 20ού αιώνα, όπως ο Αϊστάιν, έκαναν ακριβώς αυτό, παρεμβαίνοντας σε μια πολιτική συζήτηση, ώστε να θέσουν τις γνώσεις και το κύρος τους στην υπηρεσία τής ανθρωπότητας και πρωτίστως των αδυνάτων.
Αντί για αυτό ο κύριος Σωτήρης Τσιόδρας έδωσε ένα εθνικοπατριωτικό σόου με αναφορές στην επέτειο τής 28ης Οκτωβρίου, προσπαθώντας να ενεργοποιήσει όχι τη λογική, αλλά το εθνικιστικά αντανακλαστικά τών πολιτών. Προσπάθησε να εισαγάγει μια εικόνα «εθνικής ενότητας» επιστρέφοντας στη ρητορική τής ευθύνης τών πολλών και όχι των ισχυρών και των αρμοδίων
Δεν σκέφτηκε ίσως ότι το παράδειγμά του ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να σκεφτεί. Η 28η Οκτωβρίου και η περίοδος που την ακολούθησε ήταν ο ορισμός τού εθνικού διχασμού και όχι της εθνικής ενότητας. Ήταν η μάχη τών πολλών απέναντι όχι μόνο στους φασίστες, αλλά και στο εξωνημένο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο τής Ελλάδας που συνεργάστηκε με τους ναζί για να πλουτίσει...