Μια φράση από το άρθρο τού Μίκη Θεοδωράκη στα «Νέα» για την καταδίκη τής «Χρυσής Αυγής» τριγυρνούσε εδώ και τρεις - τέσσερις μέρες στο μυαλό μας. «Διέπρεψε ο φαρισαϊσμός όλων τών υπευθύνων... που πανηγύριζαν». Μας έβγαλε από το αδιέξοδο ένα άλλο άρθρο, που διαβάσαμε σήμερα στην Efsyn.gr...
Κάθε λέξη που γράφει στο χαρτί, κάθε ιδέα που διατυπώνει στον δημόσιο λόγο ο Μίκης Θεοδωράκης έχει ιδιαίτερο βάρος και μετράει διπλά. Το έχει κατακτήσει αυτό το προνόμιο και τού το έχει ήδη αναγνωρίσει η ιστορία.
Αν όμως συμφωνούμε πως οι λέξεις τού Μίκη είναι πιο βαριές από τών υπόλοιπων κοινών θνητών, τότε θα το κάνουμε για όλες του τις λέξεις. Όλες, χωρίς εξαιρέσεις. Αν μετρούν τώρα διπλά τα συγχαρητήριά του στους δικαστές που στέλνουν στη φυλακή τη Χρυσή Αυγή, το ίδιο βαριά μέτρησε και το ξέπλυμα που τής έκανε από το βήμα τού συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία.
Και εκείνες οι λέξεις μέτρησαν βαριά για την κοινωνία. Όταν μιλούσε για «αριστερόστροφο φασισμό», όταν έλεγε για τους «Χρυσαυγίτες» πως «αγαπούν την πατρίδα, αλλά με τρόπο εριστικό». Και εκείνες οι λέξεις μέτρησαν διπλά. Αλλά και αυτές που δεν είπε, ως όφειλε, όταν ο Κασιδιάρης ανασκοπούσε τη ζωή του όπως τον βόλευε, όταν τον χειροκροτούσαν κάτω από την εξέδρα ο Μιχαλολιάκος με την παρέα του.
Το μεγαλείο τού Μίκη Θεοδωράκη δεν αμφισβητείται. Ο Μίκης είναι ουρανομήκης. Είναι όμως πια αιχμάλωτος τού μεγέθους του και οφείλει με κάθε ευκαιρία να τό συντηρεί και να τό επιβεβαιώνει. Ο Μίκης πλέον παίρνει φως από την κοινωνία, αντί να τής δίνει τό δικό του. Σήμερα χιλιάδες άνθρωποι πανηγυρίζουν για την καταδίκη τών "Χρυσαυγιτών». Και είναι μαζί τους. Χθες χιλιάδες άνθρωποι, μαζί και «Χρυσαυγίτες», τον χειροκροτούσαν. Και ήταν μαζί τους. Αρκεί το πλήθος να είναι μεγάλο, για να συντηρεί τό έτσι κι αλλιώς αδιαμφισβήτητο μεγαλείο του...