Ο Λεωνίδας Κύρκος, που πέθανε σαν σήμερα 28 Αυγούστου τού 2011, τα τελευταία χρόνια τής ζωής του άφησε μια πικρή γεύση σε πολλούς αριστερούς. Ορισμένες «ατυχείς» δηλώσεις του έγιναν σημαία τής δεξιάς προπαγάνδας ("ευτυχώς που δεν κερδίσαμε»...)...
Κανένας όμως αριστερός δεν είναι εύκολο να ξεχάσει ποιός (προ)υπήρξε ο Λεωνίδας Κύρκος. Συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές τής ΕΠΟΝ και από το 1943 ως μέλος τού ΚΚΕ. Φοίτησε στην Ιατρική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά λόγω τών πολιτικών του φρονημάτων και τών διώξεων που υπέστη δεν ολοκλήρωσε ποτέ τις σπουδές του. Στη διάρκεια τού εμφυλίου πολέμου συνελήφθη κατ’ επανάληψη, το 1949 καταδικάζεται σε θάνατο από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών, συγκατηγορούμενος με τον Μανώλη Γλέζο στο Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών το 1952 ξανακαταδικάζεται. Αποφυλακίστηκε το 1953.
Από το 1953 υπήρξε συντάκτης, εν συνεχεία διευθυντής (1959 - 1962) και εκδότης τής Αυγής (1962 - 1967). Μέλος από το 1957 τής Διοικούσας Επιτροπής, εν συνεχεία τής Εκτελεστικής Επιτροπής και τής Γραμματείας τής ΕΔΑ. Στο 8ο Συνέδριο τού ΚΚΕ (1961) εξελέγη μέλος τής Κεντρικής Επιτροπής. Το 1961 εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου, το 1963 και 1964 βουλευτής Αθηνών. Την περίοδο τής δικτατορίας συνελήφθη και φυλακίστηκε έως τον Μάρτιο τού 1972. Μετά τη διάσπαση τού ΚΚΕ το 1968 συντάχθηκε με το Γραφείο Εσωτερικού. Μετά την αποφυλάκισή του δούλεψε στην παράνομη οργάνωση τού κόμματος.
Μετά τη μεταπολίτευση εξελέγη βουλευτής με την Ενωμένη Αριστερά το 1974, με τη Συμμαχία το 1977, επανεξελέγη βουλευτής το 1985 και ευρωβουλευτής το 1981 και το 1984. Διετέλεσε πρόεδρος τού ΚΚΕ Εσωτερικού, αργότερα τής Ελληνικής Αριστεράς. Πρωτοστάτησε με τον Χαρίλαο Φλωράκη στη δημιουργία τού Συνασπισμού τής Αριστεράς και τής Προόδου το 1989 και διετέλεσε Γραμματέας του ώς το 1991. Στις εκλογές τού 1989 εξελέγη βουλευτής Αθηνών, στις εκλογές τού 1990 βουλευτής Θεσσαλονίκης. Το 1993 παραιτήθηκε απ' όλα τα αξιώματα.
Καμία «ατυχής» δήλωση και δεξιά προπαγάνδα δεν θα διαγράψουν την αριστερή ιστορία τού Λεωνίδα Κύρκου...