Το εγκατέλειψε σαν σήμερα 3 Αυγούστου τού 1975. Στην Υψικάμινο:
Σκοπός τῆς ζωῆς μας δέν εἶναι ἡ χαμέρπεια.
Ὑπάρχουν ἀπειράκις ὡραιότερα πράγματα καί ἀπ’ αὐτή τήν ἀγαλματώδη παρουσία τοῦ περασμένου ἔπους.
Σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἀγάπη.
Σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἀτελεύτητη μᾶζα μας.
Σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ λυσιτελής παραδοχή τῆς ζωῆς μας.
Τῆς κάθε μας εὐχῆς ἐν παντί τόπω εἰς πᾶσαν στιγμήν εἰς κάθε ἔνθερμον ἀναμόχλευση τῶν ὑπαρχόντων.
Σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι τό σεσημασμένο δέρας τῆς ὑπάρξεώς μας…
Ἐγώ ἐξεπαιδεύθην στήν καθαρεύουσα. Τά ἐκφραστικά μου μέσα στή δημοτική ἤσαν ἀκαδημαϊκά, ψεύτικα. Τά 'μαθα. Ἔγραφα ὡς δημοτικιστής ὥσπου ἔφθασα στόν ὑπερρεαλισμό. Καί ἔχω ἀκόμη μερικά κείμενά μου τυπικῶς ὑπερρεαλιστικά. Καί σάν νέος πού ἤμουν καί παιδί, δέν ἤμουν κάν δημοτικιστής, μέ τήν ἔννοια πού λέμε σήμερα, ἤμουν μαλλιαρός, μαθητής τοῦ Ψυχάρη, κάτοχoς τῆς γραμματικῆς του...