Κατά τον «εθνικό» μας γλωσσολόγο Γεώργιο Μπαμπινιώτη και το Λεξικό του τής Νέας Ελληνικής Γλώσσας, με σχόλια για τη σωστή χρήση τών λέξεων (ο πλήρης τίτλος, επανεκτύπωση 1998, σελ. 1895), ο φασισμός αποτελεί μορφή ολοκληρωτικού συστήματος, που συνδέεται με τη βία, την καταδίωξη των αντιφρονούντων, τις αυθαίρετες διακρίσεις, με ιδεοληψίες και παραλογισμούς, που αποβαίνουν εις βάρος τής ελευθερίας τής σκέψης, αλλά και τής ίδιας τής ζωής μεγάλων ομάδων ανθρώπων ή και ολόκληρων εθνών.
Μιλώντας στον τίτλο μας για τον φασισμό τού κυρίου Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν εννοούμε πως ο άνθρωπος είναι φασίστας (μακάρι να ήξερε τί είναι!). Αν και από μισού αιώνος η οικογέγεια Μητσοτάκη διακρίνεται από μια ακατανόητη ροπή (ιδεοληψία και παραλογισμό, που... και τα λοιπά) πλήρους κάλυψης της ελληνικής πολιτικής σκηνής, τον λεγόμενον «μητσοτακισμό», τον οποίο, καταχρηστικά ίσως, μπορούμε να εντάξουμε στις προαναφερόμενες κατηγορίες ολοκληρωτισμού τού σεβαστού καθηγητή Μπαμπινιώτη.
Μιλώντας για τον φασισμό τού κυρίου Μητσοτάκη, εννοούμε την παράλογη αντίληψη και ιδεοληπτική γνώση που έχει για το τί είναι φασισμός, την οποία διατύπωσε χθες στη Βουλή υπερασπιζόμενος το νεοδημοκρατικό νομοσχέδιο και νόμο πλέον, ο οποίος περιστέλλει, αν δεν απαγορεύει, το θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα τού συναθροίζεσθαι και των ατομικών, κοινωνικών και πολιτικών δράσεων τών πολιτών που με αναντίρρητη λογική συνέπεια προκύπτουν εξ αυτού.
Κατά τον κύριο Μητσοτάκη, λοιπόν, «η πρακτική τής τυφλής βίας και άκριτης έχθρας λέγεται φασισμός, τέτοια φαινόμενα εκδηλώνονται στο όνομα τού δικαιώματος στη διαδήλωση». Με δύο κατά παράταξη προτάσεις «καθάρισε» και με τον φασισμό και με το δικαίωμα της διαδήλωσης! Όχι, κύριε πρωθυπουργέ, η τυφλή βία και η άκριτη έχθρα δεν είναι φασισμός. Ο φασισμός είναι στοχευμένη βία και έχθρα, δεν είναι «παράλογος». Είναι ιδεολογία και πρακτική, άρα με «λογικά» και «νομοτεχνικά» στοιχεία, σαν αυτά που ενσωματώσατε στον υπό εφαρμογή νόμο σας. Τον οποίο εφαρμόσατε χθες έξω από τη Βουλή, προτού καν τον ψηφίσετε στο Ημικύκλιο!
Είπε ακόμα ο κύριος Μητσοτάκης στη Βουλή, επικαλούμενος, μεταξύ δύο άλλων συνταγματολόγων, τον αείμνηστο Αλέξανδρο Σβώλο. «Η δημοκρατία δεν ιεραρχεί τα δικαιώματα που κατοχυρώνει». Δεν τον πληροφόρησε καλά για τον Σβώλο* ο «ομόλογος» κύριος Γεραπετρίτης. Αλλά και τους κυρίους Μανιτάκη και Αλιβιζάτο να ρωτούσε, θα τού έλεγαν πως «ιστορικά» (ταξικά) δικαιώματα δεν εξισούνται λόγου χάρη με το υπέρτατο δικαίωμα στη ζωή (Σύνταγμα, άρθρο 2 §1). Επέβαλαν την «αστική» σύμβαση στη δημοκρατία μας να σεβόμαστε φερειπείν το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, αλλά σε καμιά περίπτωση αυτό και άλλα συναφή «αστικά» δικαιώματα δεν μπορούν να υπονομεύσουν το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι (και εκφράζεσθαι) των πολιτών.
Καταλήγοντας όπως αρχίσαμε, θα πληροφορήσουμε τον απόφοιτο των Κοινωνικών Επιστημών τού Χάρβαρντ. Φασισμός δεν είναι αυτό που δικαιολογημένα, αλλά καταχρηστικά, αποδίδουμε στην παράταξή του λόγω τών βίαιων πρακτικών της σε συχνές περιόδους τής πολιτικής μας ιστορίας. Αυτά είναι αυταρχισμός και τραμπουκισμός. Παίρνουν φασιστικά χαρακτηριστά όταν η δεξιά θεσμοθετεί «δημοκρατικά» αυτά τα χαρακτηριστικά (στην προκειμένη περίσταση με τη συμπαράταξη του δημοκρατικού ΚΙΝΑΛ!) και τα εφαρμόζει ως εξουσία στην πράξη, διά νόμου! Με την σχεδόν ολοκληρωτική συνεπικουρία (και επιχορήγηση!) τής «τέταρτης εξουσίας»... Κύριο λοιπόν χαρακτηριστικό τού φασισμού και του ολοκληρωτισμού είναι όχι να σού κλείνουν το στόμα ή να σού δένουν τα χέρια, αλλά να σού λένε τί θα πεις και τί θα κάνεις!
Η πατρική ρήση προς τα ΜΑΤ «Το κράτος είσθε εσείς!», μετά από μια γενιά Μητσοτάκηδων, έγινε νόμος τού κράτους! Αν ο υιός μπορέσει ή προλάβει να τον εφαρμόσει, το πολιτικό DNA τού μητσοτακισμού, σε λιγότερο από τριάντα χρόνια, θα βρει την οργουελιανή εκδοχή του στον εκκολαπτόμενο «γόνο»...
* Εκτός από τον κύριο Μητσοτάκη, ανάγκη να πληροφορηθεί, ποιός ήταν ο αείμνηστος ("κύριος»...) Αλέξανδρος Σβώλος, έχει και μια βουλευτίνα τού ΣΥΡΙΖΑ...