Ή, δικηγόροι τού διαβόλου... Αν υπάρχει μια απόλυτη δικαιολογία για την μη λήψη έγκαιρων μέτρων κατά της εξάπλωσης του κορονοϊού, αυτή μόνο ο καπιταλισμός μπορεί να την προβάλει σοβαρά! Ο φρενήρης δυτικός καπιταλισμός.
Απασχολημένος με την εξαντλητική εκμετάλλευση της εργασίας, την επιδίωξη του μέγιστου κέρδους, την επέκταση (τον ιμπεριαλισμό) των πολυεθνικών, τα χρηματιστήρια, τον Dax, τον Jones και τον Nikey, τα funds, τους G7 και G20, πού να πάρει χαμπάρι τί (άλλο μπορεί να) γίνεται γύρω του και εντός του! Τόσο που «σοβαρές» καπιταλιστικές χώρες (προς το παρόν, εμείς ευχόμεθα διά παντός!), να τα έχουν εντελώς χαμένα!
Και δεν ξέρουν τί λένε (ο Τράμπ σήμερα πως θα κόψει τη χρηματοδότηση του ΠΟΥ!) και τί γράφουν. Και ζηλώνουν τη θέση και την «τύχη» της Ελλάδας, μιας από τις τελευταίες προκαπιταλιστικές χώρες του κόσμου! Τί όνομα
να δώσουμε εμείς στο χρηματιστήριο μας, (πού πας ρε) Karamitros;
Στην άκρη τής γηραιάς καπιταλιστικής ηπείρου, στο περιθώριο τού καπιταλιστικού και μετακαπιταλιστικού κόσμου, όπου όλα φθάνουν με καθυστέρηση εκτός απ' αυτά που δεν χρειαζόμαστε, με περιορισμένες οικονομικές και πολιτισμικές συναλλαγές, αυτό έλειπε, να μην καταφέρναμε και αυτό. Να αντιμετωπίσουμε μια επιδημία, έγκλειστοι, αφού δεν βρήκε «πρόσφορο έδαφος» να εξαπλωθεί. Οπότε, ας το εκμεταλλευθούμε! Όσο μάς παίρνει...
Oι ήχοι και οι ηχοί μας («Les Echos»!), πώς είμαστε οι μόνοι σχεδόν στον κόσμο που το καταφέραμε, αφού πέρασαν στην πρώτη άτυχη Ιταλία, διέσχισαν την Ιβηρική και τη Γαλλία, λοιδόρησαν την Αγγλία, τώρα αντηχούν σε ΗΠΑ και Καναδά. Πώς τα καταφέρνουν αυτοί οι Έλληνες; Μα τί κυβέρνηση έχουν! Τί υπάκουοι πολίτες! Γράφουν τα διεθνή μέσα, συνήθως από έλληνες κονδυλοφόρους «ανταποκριτές» (πληρωμένους από τα 11.000.000 ευρώ μας...), που ξανακάνουν τα «ξένα» γραφτά τους «ανταπόκριση» στα εδώ έντυπα και ηλεκτρονικά τους μέσα!
Πού θα πάει όμως; Και πάλι, το απευχόμαστε, αλλά... Θα γυρίσουν πάλι τα διεθνή καπιταλιστικά γρανάζια και θα μας συνθλίψουν (αν έχει γλιτώσει κάτι από τα προκαταπιλιστικά ιθαγενή). Θα 'ρθει πάλι η καπιταλιστική Δευτέρα και θα μας πάρει ο διάλος τον πατέρα! Οι ουρανομήκεις ανά την υφήλιο ζητωκραυγές θα παραχωρήσουν τη θέση τους στις λοιδορίες, την απαξίωση, τον διεθνή κατατρεγμό, τον απεχθή δανεισμό και τον ευρωπαϊκό εγκλεισμό που αντιμετωπίσαμε στη μνημονική πανδημία...