Οι μαθητές του 2ου Γενικού Λυκείου Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Ελληνικού με τους καθηγητές τους αποφάσισαν να επισκεφθούν της Ακρόπολη. Το σχολείο είχε μάλιστα εκ των προτέρων συνεννοηθεί με τον αρμόδιο κρατικό εκπρόσωπο για τον αριθμό των μαθητών και είχε γίνει γνωστή η ιδιότητα του σχολείου.
Όταν όμως έφθασαν στον αρχαιολογικό χώρο και παρέδωσαν τον κατάλογο με τα ονόματα των παιδιών, αντιμετώπισαν την αγενέστατη έκπληξη ή μάλλον «κατάπληξη» της κυρίας που καθόταν στο ταμείο. «Τί ονόματα είν' αυτά;». Ενώ την ίδια στιγμή έδινε προτεραιότητα σε άλλο σχολείο με αποκλειστικά έλληνες μαθητές και ελληνικά ονόματα φυσικά! Εν τέλει το θέμα διευθετήθηκε «αρμοδίως», με αποτέλεσμα όμως τα παιδιά να δουν την Ακρόπολ σε λιγότερο από τον προβλεπόμενο χρόνο.
Η καταγγελία των διδασκόντων του σχολείου, την οποία υπογράφει και η διευθύντριά του, δεν πέρασε καν στα ψιλά των καναλιών. Κάποιο από τα παιδιά που επισκέφθηκαν την Ακρόπολη ίσως καταφέρει μια μέρα να τους μεταφράσει τον Ισοκράτη:
Τό τῶν Ἑλλήνων ὄνομα πεποίηκεν μηκέτι τοῦ γένους, ἀλλά τῆς διανοίας δοκείν εἶναι καί μᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τούς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας ἤ τούς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας (Πανηγυρικός, 50).