«Το Ελληνικό ως επένδυση μεμονωμένη θα μπορούσε να είναι το σύμβολο που στο μέλλον θα συμβολίζει τη στροφή της Ελλάδος. Δηλαδή, πώς βλέπει κάποιος τον Παρθενώνα και λέει είναι η εποχή της αθηναϊκής δημοκρατίας και της κλασικής Ελλάδος; Να βλέπει κατ’ αναλογία το Ελληνικό και να λέει τότε η Ελλάδα άλλαξε από μία, η τελευταία ξέρω ’γώ σοβιετική δημοκρατία των Βαλκανίων σε μία κανονική δυτική χώρα. Αυτό είναι».
Αυτό είναι. Όντως. Αυτό είναι υπερανάπτυξη της πνευματικής ελαφρότητας και ταυτόχρονα της υβριστικής βαναυσότητας από τον καθ’ ύλην αρμόδιο, τον υπουργό Ανάπτυξης.
Ενα καζίνο, μας λέει ο και αρχαιολόγος και αρχαιολάγνος και αρχαιοπώλης κύριος Άδωνις Γεωργιάδης, συν δύο ουρανοξύστες,σε σχήμα Καρυάτιδας, πλην με καταγωγή από το Ντουμπάι ή το Λας Βέγκας, συν μαγαζιά, συν κάποιοι δημόσιοι χώροι, συνεχώς μειούμενοι, μας κάνουν έναν Παρθενώνα. Συμβολικώς. Για να ξέρουν οι επόμενοι πότε πάψαμε να είμαστε Σοβιετία, δηλαδή, χονδρικώς, πότε επέστρεψε από τα γκουλάγκ ο κύριος Γεωργιάδης: Ιούλιο του 2019, έπειτα από τεσσεράμισι χρόνια στη σιβηρική παγωνιά, χωρίς καμία δυνατότητα να μιλήσει σε ραδιόφωνα και κανάλια. Χωρίς καν ένα λάπτοπ να τουιτάρει τον καημό του...