Ήταν Οκτώβρης, 26 τού μηνός, 8 τού Νοέμβρη με το νέο ημερολόγιο. Από την προηγουμένη, οι επαναστάτες έχουν καταλάβει καίριες θέσεις στους δρόμους και σε κυβερνητικά κτίρια τής Αγίας Πετρούπολης.
Η κατάληψη τών Χειμερινών Ανακτόρων την επομένη (9 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο) και η ανάληψη τής διακυβέρνησης τής Ρωσίας από το Συμβούλιο τών Επιτρόπων τού Λαού με πρόεδρο τον Βαντιμίρ Λένιν θα γραφούν στην ιστορία, η Ένωση τών Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών θα είναι μια νέα πραγματικότητα, κάρφος στα μάτια τών υπερασπιστών και προπαγανδιστών τού αιώνιου και αυτονόητου καπιταλισμού... Η απροσδόκητη αυτή εξέλιξη μπορεί εν τέλει να ηττήθηκε, να κατακρίθηκε, να συκοφαντήθηκε, να κατέληξε σήμερα στο αντίθετό της μέσα στη μήτρα της. Είναι όμως ένα γεγονός που δεν μπορεί να τό διαγράψει καμία «αστική» ιστορία.
Έναν αιώνα ύστερα, ο σοσιαλιστικός πειραματισμός, οι καπιταλιστικές κρίσεις και τα τέρατα που γεννά, η τρέχουσα πανδημική κρίση, οι αναζωπυρώσεις τών ταξικών αντιθέσεων σε κάθε γωνιά τής γης, δείχνουν ότι το γεγονός εκείνο τού Φθινοπώρου τού 1917 στη Ρωσία, η Οκτωβριανή Επανάσταση, υπήρξε και παραμένει μια διαρκής πηγή αναφοράς, έμπνευσης, εμπειρίας, λαθών προς αποφυγή. Για όσους και όσες ανά τον κόσμο ελπίζουν, σκέφτονται και δρουν, όχι μόνο για τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό, την παγκόσμια κοινωνία τού μέλλοντος, αλλά και για την ελευθερία τών λαών, τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη...