Στη Βουλή λοιπόν η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για σύσταση προανακριτικής κατά του Παπαγγελόπουλου ‐ «Ρασπούτιν»...
Αλλά γιατί «Ρασπούτιν»; Η κατασκευή συνθημάτων και ιδεολογημάτων από τους διαμορφωτές της περιβόητης κοινής γνώμης... την αποκαλώ περιβόητη γιατί «για τα μάτια της σφάζονται παλικάρια». Η δική μου άποψη ή αυτή του οποιουδήποτε δεν περιλαμβάνεται στην «κοινή γνώμη», είναι κάτι άυλο, απρόσωπο, σε τελική ανάλυση ανύπαρκτο...
Αναρωτιόμουν, λοιπόν, γιατί επέλεξαν να αποκαλέσουν «Ρασπούτιν» τον Παπαγγελόπουλο και η απάντηση μού ήρθε βλέποντας τη φωτογραφία του δίπλα σ' αυτή του πραγματικού Ρασπούτιν.
Πρώτα απ' όλα έπρεπε να βρουν μια αρνητικά φορτισμένη παρομοίωση. Ανάμεσα στις διάφορες επιλογές, κυρίως τα φρύδια του Παπαγγελόπουλου και τη «διαβολική» έκφραση που του αποδίδουν, σαν εκείνη του Ρασπούτιν, τους έκανε να αποφασίσουν τον παραλληλισμό (κανείς δεν σκέφτηκε ν' αποκαλέσει Ρασπούτιν τον πιο φρυδά της σύγχρονης ιστορίας μας...).
Και η περιβόητη κοινή γνώμη, χρόνια μετά, ανακάλυψε εκ νέου τον εχθρό, το σκουλήκι που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την κατάρρευση της τσαρικής αυτοκρατορίας. Και στα καθ' ημάς, του καθεστώτος Σαμαρά ‐ Βενιζέλου και των λοιπών...
Άλλο φορτισμένο σλόγκαν η «σκευωρία». Πιο δύσκολης κατανόησης αυτό, γιατί προϋποθέτει κάποιες γνώσεις ελληνικών (η γιαγιά μου π.χ. δεν θα το καταλάβαινε, πρόλαβε κι έφυγε νωρίς...).
Δεν πρέπει να έχουμε παράπονο, οι διαμορφωτές της περιβόητης (κοινής γνώμης) φροντίζουν να πλουτίζεται το λεξιλόγιό μας με «χρηστικές» λέξεις και εκφράσεις. Μπορεί να μην καταλαβαίνουμε τη σημασία τους, αλλά μπορούμε να τις χρησιμοποιούμε σαν βρισιές...