Συμβαίνουν σε χώρες που ο κοινωνικός ιστός έχει διαλυθεί. Εκεί που συμβαίνει «Η μεγάλη ληστεία - Ακρίβεια, πανδημία, νεοφασισμός και κυβέρνηση Μητσοτάκη» (τίτλος άρθρου, από το οποίο αναδημοσιεύουμε τό παρακάτω απόσπασμα)...
Εδώ και δύο χρόνια έχει δοθεί τό σήμα για αισχροκέρδεια και αυθαιρεσία παντού. Ρεύμα, καύσιμα, συνταγογραφούμενα φάρμακα, προϊόντα από σουπερμάρκετ, καφές, ψωμί... Αυξήσεις παντού. Οι αυξήσεις τιμών σε αγαθά πρώτης ανάγκης, εν μέσω πανδημίας, καθιστούν τό φάσμα τής ανισότητας ακόμη μεγαλύτερο. Όπως ακριβώς είχε προαναγγείλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ το 2017, όταν δήλωνε πως δεν πιστεύει σε μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση! Γι' αυτό ακριβώς η ακρίβεια που γονατίζει τήν κοινωνία συνδυάζεται με λιτότητα, κοινωνικό αυτοματισμό και «μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα».
Πριν έναν χρόνο, στις 16 Σεπτεμβρίου τού 2020, ο Κωστής Χατζηδάκης, υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας τότε, δήλωνε πως η απελευθέρωση τής αγοράς ενέργειας θα ρίξει τις τιμές τού ηλεκτρικού ρεύματος και «το υπουργείο Ενέργειας θα σπάσει αυγά, όποια συμφέροντα και αν θιγούν και όποιες ιδεοληψίες και αν ταρακουνηθούν...»
Ένα χρόνο μετά η Ελλάδα έχει, με διαφορά από τον δεύτερο, το ακριβότερο ρεύμα και τις ακριβότερες τηλεπικοινωνίες στην Ευρώπη. Η χυδαία επίκληση τού επιχειρήματος πως η λιανική τιμή τού ρεύματος θα αυξηθεί, επειδή αυξάνεται παγκοσμίως η τιμή τής χονδρικής αγοράς ανά μεγαβατώρα στα χρηματηστήρια ενέργειας, μπορεί να πείσει μόνο τούς αφελείς. Δεν νομίζουμε να θυμάται κανείς να μετακυλίονται προς όφελος τού καταναλωτή οι μειώσεις στη χονδρική αγορά! Πάντοτε και μόνο οι αυξήσεις...
Με μια πολύ απλή έρευνα μπορεί επίσης κανείς εύκολα να δει πως ο ανεπάγγελτος κατεδαφιστής τού κοινωνικού κράτους Κωστής Χατζηδάκης, που απ' όπου περνάει αφήνει συντρίμμια και πλουσιότερα golden boys, είχε ξεκινήσει τήν απορρύθμιση τής αγοράς ενέργειας πολύ νωρίτερα, με «μυθριδατικές» αυξήσεις στους λογαριασμούς και με ενσωματωμένους σ' αυτούς κάθε λογής πιθανούς και απίθανους φόρους.
Όχι, αυτά δεν συμβαίνουν σε όλη την Ευρώπη... Συμβαίνουν στη χώρα που ο κοινωνικός ιστός έχει διαλυθεί. Εκεί που επιβιώνουν απελπισμένες ατομικότητες, αποκομμένες από το συλλογικό. Στόχος αυτής τής κυβέρνησης δεν είναι μόνο η εξαθλίωση τών πολιτών. Είναι να νιώθουν ότι φταίνε οι ίδιοι για την εξαθλίωσή τους...