Πέρασε ένας χρόνος «σκληρής» πανδημικής κρίσης στην Ελλάδα. Μετά το εαρινό succeess story τού περασμένου χρόνου και τη θερινή τουριστική χαλάρωση, από το Φθινόπωρο τού 2020 άρχισαν να χτυπάνε δυνατά τά καμπανάκια τού κορονοϊού. Φέτος χτυπάνε καμπάνες, με 3.000 τόσα κρούσματα την ημέρα και χθες 47 απώλειες συμπολιτών μας...
Με την εξέλιξη που είχε παγκοσμίως η πανδημία και με τους παραμορφωτικούς φακούς που μάς είχαν «φορέσει» τά καθεστωτικά ΜΜΕ, οι πολίτες δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε τί ακριβώς κάνει η κυβέρνηση, για να αντιμετωπίσει τήν πανδημική κρίση. Δηλαδή τίποτα ουσιαστικό και αποτελεσματικό! Ώστε από την αρχή κιόλας αυτουνού τού Φθινοπώρου να αντιμετωπίζουμε παράλληλα και μία νέα και αχρείαστη υγειονομική κρίση στα νοσοκομεία τού ΕΣΥ, με την ακατανόητη αναστολή εργασίας τών ανεμβολίαστων υγειονομικών. Και μ' έναν νέον υπουργό εμφορούμενο από αντικοινωνικές πολιτικές Υγείας. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας...
Ας υποθέσουμε ότι δεν είχε ενσκήψει ο κορονοϊός. Η κυβέρνηση μετά την επιτυχή έκβαση τού «πολέμου τού χειμώνα» στον Έβρο, θα είχε προκηρύξει εκλογές την Άνοιξη ή το Φθινόπωρο τού 2020, θα τις είχε ξανακερδίσει με αυτοδυναμία, θα είχε ξεμπερδέψει με τον βραχνά τής απλής αναλογικής. Και καβάλα στ' άλογο θα οδηγούσε τή χώρα στην ανάπτυξη και στο μέλλον! Και πιθανότατα, δεν θα είχε τόση ανάγκη τη «συνδρομή» τής εικονιζόμενης ακροδεξιάς τριάδας, αφού θα είχε επισημοποιήσει με τις εκλογές την κεντροαριστερή «ρότα» της...
Θα είχε γίνει όμως έτσι; Χωρίς τον κορονοϊό, ο οποίος «συγκρατεί» λίγο ή πολύ την πολιτική και κοινωνική καθημερινότητα... Βλέποντας κανείς τις αλλοπρόσαλλες και σπασπωδικές κινήσεις τού κυρίου Μητσοτάκη σε διάφορα ζητήματα, με αποκορύφωνα ένα «δομικό» για κάθε κυβέρνηση ζήτημα, τον προχθεσινό ανασχηματισμό, μπορεί να υποθέσει μια αντίθετη εξέλιξη...
Ότι χωρίς τον κορονοϊό η κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί να ήταν ήδη παρελθόν... Η εκτίμηση αυτή είναι θεμιτή, με την ασφαλή προϋπόθεση ότι χωρίς τον κορονοϊό, έχοντας μάλιστα κερδίσει εκλογές, με την περισσή αλαζονεία και αμετροέπεια που θα την διέκρινε τότε, δεν θα ορρωδούσε πρό ουδενός! Θα είχε διαπράξει, απροκάλυπτα και αδίστακτα, περισσότερα και ασύλληπτα σημεία και τέρατα απ’ όσα τώρα την έχουν φέρει σε δύσκολη θέση!
Ας μην απελπιζόμαστε, έχουμε χρόνο, παρ’ ότι μπορεί να πληρώσουμε μεγάλο κόστος. Και μια άλλη κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τή θητεία της…