Σαν σήμερα το 1979 πεθαίνει ένας από τους σπουδαιότερους διανοητές τού 2ού αιώνα. Ο Χέρμπερτ Μαρκούζε (γεννήθηκε στις 19 Ιουλίου 1898). Η ριζοσπαστική μαρξιστική σκέψη του (από τούς κυριώτερους εκπροσώπους τής Σχολής τής Φρανκφούρτης και τής Νέας Αριστεράς) ενέπνευσε διανοούμενους και πολιτικούς ακτιβιστές τών δεκαετιών '60 και '70.
Ανάμεσα στ' άλλα, μάς άφησε μια ανεπανάληπτη κριτική τής σύγχρονης βιομηχανικής κοινωνίας και τής «θετικής σκέψης» που μάς διακατέχει...
Περπατάω ανάμεσα στα δέντρα. Όλα είναι ωραία. Η φύση στο αποκορύφωμα τής ομορφιάς της. Τα πουλιά, ο ήλιος, το χορτάρι. Απέραντη ησυχία, καμιά ενοχλητική μυρωδιά. Το μονοπάτι κάνει στροφή απότομα, με βγάζει στον αυτοκινητόδρομο. Νά με πάλι μέσα στην κίνηση, στα καυσαέρια και στα κορναρίσματα.
Περπατούσα στο εθνικό πάρκο και τώρα ξέρω πως αυτό που μόλις έζησα δεν ήταν η πραγματικότητα. Είναι μια εφεδρεία τής φύσης, κάτι που διατηρείται σαν είδος πού χάνεται. Χωρίς την επέμβαση τής κυβέρνησής μας, οι ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι θα είχαν προ πολλού κατακλύσει και αυτήν τη φυσική όαση.
Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη προς την κυβέρνηση...
Μεταγραφή αποσπάσματος (σελ. 227) από το βιβλίο Ο ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ τού HERBERT MARCUSE. Μετάφραση Μπάμπη Λυκούδη. Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 1971. Σελίδες 256. Τιμή περί τα €13.00.