Είναι η συνήθης τακτική που εφαρμόζει η πολιτική εξουσία για την τιθάσευση τών λαϊκών μαζών...
Ομάδες πολιτών καθοδηγούνται μεθοδευμένα στην αυτόματη εναντίωση προς άλλες ομάδες πολιτών, που χρεώνονται τήν ευθύνη για το σύνολο τών δεινών τής πολιτείας και τής κοινωνίας, για τα οποία κατά κανόνα είναι υπεύθυνη η ίδια η πολιτική εξουσία! Πρόκειται για τον λεγόμενο κοινωνικό αυτοματισμό.
H δημοκρατία μπορεί να βασίζεται στην «αντιπαλότητα» (ως μια «εξημερωμένη εχθρότητα»), οι «αντίπαλοι» μπορεί να έχουν διαφορετικά ιδεολογικά οράματα και αντιλήψεις, μπορεί οι αντιθέσεις τους να βασίζονται σ' έναν ταξικό αγώνα, έχουν όμως μεταξύ τους μια «λυκοφιλία», ανομολόγητης κοινωνικής συνοχής, είτε χάρη σ' έναν «δημοκρατικό πατριωτισμό» είτε εφευρίσκοντας άλλα, κατά κανόνα «ανώδυνα» τερτίπια (εθνικές, πολιτικές, πολιτισμικές, αξιακές και άλλες ταυτίσεις).
Αυτές τις μέρες στη χώρα μας, ο λαϊκός διχασμός δείχνει να φέρνει τη δημοκρατία στα όριά της. Γινόμαστε μάρτυρες τής ανάδυσης μιάς εχθρότητας απέναντι στους ανεμβολίαστους ή αντιεμβολιαστές συμπολίτες μας, η οποία υπερβαίνει τήν απλή δημοκρατική και κοινωνική αντιπαλότητα και ενδεχομένως σπαράζει τό κοινωνικό σώμα.
Κυριακή σήμερα, ευκαιρία να στοχαστούμε πάνω σ' αυτό, με αφετηρία όσα διαβάσαμε και μεταφέρουμε εδώ, αποσπασματικά είν' αλήθεια, από το ThePressProject.gr (βλ. άρθρα «Η ανάδυση τής εχθρότητας», «Από τον μνημονιακό στον εμβολιαστικό αντιλαϊκισμό», «Αντιεμβολιαστές, οι εχθροί τής κοινωνίας"), ένα από τα πιο αντικειμενικά και διεισδυτικά ιστολόγια τού αριστερού και προοδευτικού χώρου.
Κοινωνικός αυτοματισμός...
Μέχρι πριν λίγες εβδομάδες, το εμβολιαστικό πρόγραμμα ήταν το καμάρι τής κυβέρνησης. Καθημερινά ακούγαμε για το πόσο τέλεια οργανωμένοι είναι και πόσο γρήγορα προχωρούν οι εμβολιασμοί, με την Ελλάδα να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις τής Ευρώπης και να φτάνει υποτίθεται στην περιβόητη ανοσία τής αγέλης από μήνα σε μήνα. Εν μιά νυκτί, περάσαμε από τη θριαμβολογία στη στοχοποίηση τών ανεμβολίαστων. Ο λόγος ήταν ότι ο ρυθμός τών εμβολιασμών άρχισε να υποχωρεί και φυσικά γι' αυτή την εξέλιξη δεν θα μπορούσε να φταίει η κυβέρνηση, όπως δεν φταίει για τίποτα απ' όσα έχουν πάει στραβά τα τελευταία δύο χρόνια. Οπότε κατέφυγε σ' αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, πυροδότησε έναν ακόμα γύρο κοινωνικού αυτοματισμού.
Μόνο που τώρα η κυβέρνηση έχει πιο πολλούς «συμμάχους» και από χώρους που δεν θα περίμενε κανείς, όπως θα δούμε παρακάτω. Κατ’ αρχάς συσπειρώθηκε πίσω της όλο το ακραίο κέντρο και οι «αντιλαϊκιστές». Στα μάτια όλων αυτών οι ανεμβολίαστοι και αντιεμβολιαστές είναι ο ιδανικός αντίπαλος, οι «ψεκασμένοι» οπαδοί τών θεωριών συνομωσίας, οι εχθροί τής επιστήμης, με δυο λόγια οι «αμόρφωτες» και «καθυστερημένες» μάζες. Ενώ εκείνοι είναι οι φορείς τού «Διαφωτισμού», που μάχονται τούς οπαδούς τού σκοταδισμού.
Το εμβόλιο κατά τού κορονοϊού έγινε τό σύμβολο τού νέου «Ορθού Λόγου», καταλαμβάνοντας τήν ίδια θέση που είχε το «Μνημόνιο» πριν λίγα χρόνια. Οι δε ανεμβολίαστοι εμφανίζονται ως οι στρατιές τού ανορθολογισμού, που απειλούν να ξαναρίξουν τή χώρα στα βράχια. Δεν είναι άλλωστε λίγοι αυτοί που τούς ταυτίζουν με τους αντιμνημονιακούς, τους «αγανακτισμένους» και όσους ψήφισαν Όχι στο δημοψήφισμα το 2015!
Όπως τότε έτσι και τώρα, η αφήγηση που θέλουν να επιβάλλουν κυβέρνηση και τα καθεστωτικά ΜΜΕ είναι ότι. Για την κρίση, την οικονομική ή την υγειονομική, ευθύνονται οι ίδιοι οι πολίτες, είτε γιατί κατανάλωναν πάνω από τις δυνάμεις τους και δεν ζητούσαν απόδειξη για την τυρόπιτα που αγόραζαν είτε γιατί δεν έμεiναν στο σπίτι κατά η διάρκεια τών lockdown και σήμερα δεν εμβολιάζονται. Από το «Mαζί τά φάγαμε» περάσαμε στο «Mόνοι σας αρρωσταίνετε και πεθαίνετε». Το «αντιλαϊκιστικό» στρατόπεδο βρήκε έναν νέο βολικό εχθρό, που κατά βάση είναι ο ίδιος, ο παλιός, η αδαής «πλέμπα», που άγεται και φέρεται από τις «λαϊκιστικές» σειρήνες.
Η στοχοποίηση και απαξίωση τών ανεμβολίαστων καθίσταται περισσότερο απάνθρωπη παρ' ότι αυτοί είναι που κινδυνεύουν περισσότερο από τον ιό!
Απαξίωση τών μαζών...
Μέσα σ' αυτόν τον νέο «κοινωνικό πόλεμο», λαμβάνουν θέσεις μάχης και «προοδευτικοί» κυνηγοί ανεμβολίαστων κεφαλών, με τό «λενινιστικό καθήκον» να διαφωτίσουν τις μάζες, μεταφέροντάς τους απ' έξω όχι την ταξική συνείδηση, αλλά την «επιστημονική αλήθεια». Και όταν οι μάζες αρνούνται να δεχτούν το «δώρο» που απλόχερα τούς προσφέρεται, τότε σαρκάζονται ως ανορθολογικές, σκοταδιστικές και «ψεκασμένες». Κάπως έτσι, ένα τμήμα τής Αριστεράς συναντά τό ακραίο κέντρο στην ελιτίστικη απαξίωση τών λαϊκών μαζών.
Στις διαδηλώσεις που έγιναν πρόσφατα μπορεί να πήραν μέρος ετερόκλητες ομάδες, με έντονη την παρουσία ακροδεξιών και εθνικιστών στοιχείων, «μακεδονομάχων» και φανατικών κληρικών. Η παρατήρηση αυτή δεν αναιρεί τή μαζικότητα τών διαδηλώσεων και τον πολυσυλλεκτικό χαρακτήρα τους, ούτε το γεγονός ότι στους αντιεμβολιαστές και ανεμβολίαστους συγκαταλέγονται συμπολίτες μας που δεν έχουν καμιά σχέση με όλους αυτούς, αλλά αντιδρούν στον εμβολιασμό για δικούς τους λογικούς ή «παράλογους» λόγους, για να μη μιλήσουμε για συνταγματικά και ανθρώπινα δικαιώματα.
Το επόμενο διάστημα, οι λόγοι και οι συγκρούσεις γύρω από τον εμβολιασμό θα ενταθούν. Η κυβέρνηση σκληραίνει τή στάση της και προωθεί τήν «έμμεση» υποχρεωτικότητα κλιμακώνοντας τις πιέσεις, ενώ στήνει ένα ολόκληρο ηλεκτρονικό σύστημα διαχωρισμού τών πολιτών σε υγιείς εμβολιασμένους και επικίνδυνους ανεμβολίαστους, παραβιάζοντας κάθε έννοια ιατρικού απορρήτου. Οι δε εργοδότες κατοχυρώνουν ως δικαίωμα τη δυνατότητα να απολύουν εργαζομένους με κριτήριο μια ιατρική πράξη.
Δεν το καταλαβαίνουν; Αντί να ενισχύσουν, όλ' αυτά τα «μέτρα» θα υπονομεύσουν τήν εμβολιαστική προσπάθεια, μετατρέποντας τόν φόβο σε θυμό και τον δισταγμό ή την αντίθεση σε πολιτικοποιημένη άρνηση. Επί πλέον, θα πλήξουν περισσότερο τα φτωχά λαϊκά στρώματα, θα συρρικνώσουν θεμελιώδη δικαιώματα και θα αυξήσουν κατακόρυφα τις δυνατότητες βιοπολιτικού ελέγχου από τη μεριά τού κράτους...