Εμείς ή αυτοί; Οι κυβερνώντες δηλαδή. Κατά τ' άλλα συμφωνούμε σε πολλά, αν όχι σε όλα, με το άρθρο που αναδημοσιεύουμε...
Οι επίσημες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 4.000 άτομα στην Αθήνα. Στην πραγματικότητα μπορεί να ήταν και υπερδιπλάσιοι. Όπως και να έχει, στην καρδιά του καλοκαιριού και με καύσωνα ο αριθμός δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητος. Και αν συνυπολογίσουμε ότι η συγκέντρωση αυτή γίνεται στο τέλος του τρίτου κύματος, που άφησε πίσω του 13.000 νεκρούς και στην αρχή του τέταρτου, που προβάλλει εξίσου απειλητικό, η ανησυχία είναι εύλογη.
Εντάξει, οι εικόνες από το Σύνταγμα, με λάβαρα, σταυρούς και εικόνες και με γνωστά συνθήματα παραπέμπουν σε ακροδεξιούς, θρησκόληπτους, «μακεδονομάχους» και παρόμοιους. Όμως εδώ δεν μιλάμε για το όνομα της Μακεδονίας, αλλά για τη δημόσια υγεία και τον κίνδυνο που απειλεί τον καθένα μας. Και δεν μιλάμε για όσους είναι εναντίον της επιβολής, της υποχρεωτικότητας, στο θέμα των εμβολίων. Σ’ αυτούς θα μπορούσαν να αθροιστούν και νουνεχείς άνθρωποι υπεράνω υποψίας, όπως η Ανγκελα Μέρκελ.
Όμως, οι χτεσινές συγκεντρώσεις δεν έγιναν (μόνο) γι’ αυτό. Έγιναν και από ανθρώπους που δεν πιστεύουν στα εμβόλια, που πιστεύουν ότι είναι κάτι σαν σατανική εφεύρεση, που μας εμφυτεύουν τσιπάκια και τα λοιπά. Στην πλατεία Συντάγματος και στις πλατείες άλλων πόλεων είχαμε ένα μωσαϊκό ανθρώπων, από σκληρούς αρνητές, «ιδεολόγους», μέχρι απλώς φοβισμένους, που ακούνε και διαβάζουν τα μύρια όσα και καταλήγουν στην επιφύλαξη, στη δεισιδαιμονία, στην άρνηση. Ολοι αυτοί δεν είναι το ίδιο. Οπότε ανακύπτει το ερώτημα, τί δεν έγινε σωστά απ' όσους διαχειρίστηκαν το θέμα και φτάσαμε στα χτεσινά των πλατειών;
Οι επιστήμονες, πόσες αντιφατικές αποφάσεις πήραν; Τα πολλά μπρος - πίσω, ειδικά με το εμβόλιο της Astrazeneca, κλόνισε πολύ κόσμο. Η συχνή προαναγγελία αποφάσεων της Επιτροπής των Επιστημόνων από κυβερνητικά στελέχη δημιούργησε πολλές αμφιβολίες για το κατά πόσον αποφάσιζαν ανεξάρτητα ή κατόπιν υποδείξεων.
Η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός, πόσες υποσχέσεις έδωσαν, που τελικά αποδείχτηκαν ανεφάρμοστες; Πόσες φορές ανήγγειλαν «το τέλος της κρίσης», που τάχα θα ερχόταν με τους εμβολιασμούς; Αποδείχτηκε ότι η πανδημία δεν τιθασεύεται, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το Ισραήλ, το οποίο είχε σχεδόν πετύχει την ανοσία, αλλά τώρα παίρνει νέα μέτρα. Η καλλιέργεια υπερβολικής αισιοδοξίας, που εξυπηρετεί την προπαγανδιστική κατασκευή success story, έφερε τα αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.
Τα μέσα ενημέρωση, ειδικά πολλές τηλεοπτικές εκπομπές, έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης με το να προβάλλουν με τρομολαγνικό τρόπο τα ελάχιστα περιστατικά παρενεργειών από τα εμβόλια, τα οποία δημιουργούν στρατιές αμφισβητιών και αρνητών.
Το τελευταίο διάστημα τα πράγματα χειροτέρεψαν. Οι απειλητικές δηλώσεις εναντίον όσων δεν θα εμβολιαστούν, με αποκορύφωμα τα μπρος - πίσω μιας υφυπουργού για τις απολύσεις, έριξαν και άλλο νερό στον μύλο του αντιεμβολιασμού.
Η κυβέρνηση άργησε πολύ να επιβάλει τον εμβολιασμό εκεί που έπρεπε (λ.χ. υγεινονομικούς). Και τώρα επιχειρεί με «τσαμπουκά» να κερδίσει το χαμένο έδαφος. Επιπλέον, η πολύ καθυστερημένη, λόγω έλλειψης εμβολίων, ένταξη των νέων στο πρόγραμμα εμβολιασμού, καθυστερεί και την επίτευξη της προσδοκώμενης ανοσίας.
Εν κατακλείδι, ναι, θα είχαμε αρνητές και «ψεκασμένους» ό, τι και να γινόταν. Όμως έγιναν και πολλά λάθη, που τούς έδωσαν πατήματα και μεγάλωσαν την «ομάδα» τους...