Θα μας πούνε και τρομοκράτες! Ο Μητσοτάκης είναι αδίστακτος. Αν ήταν στην αντιπολίτευση με την πανδημία, δεν θα είχε αφήσει κηδεία για κηδεία πεθαμένου από κορονοϊό, νοσοκομείο για νοσοκομείο και ό,τι άλλο σήκωνε δημαγωγία, ακόμα και τα νεκροταφεία, που ...δεν θα χωρούσαν άλλους τάφους, όπως έγινε στη Θεσσαλονίκη τον περασμένο Δεκέμβριο!
Έ λοιπόν, στη συνέντευξή του στην κυριακάτικη «Καθημερινή» κατηγόρησε τήν αντιπολίτευση και δή τον ΣΥΡΙΖΑ για «υγειονομικό «σαμποτάζ Διαβάζουμε μεταξύ άλλων στο Tvxs.gr με τον ως άνω περίπου τίτλο και την υπογραφή τού Στέλιου Κούλογλου... Αλλάξαμε το «σαμποτέρ» με το «τρομοκράτες», που είναι «προσφιλέστερη» κατηγορία κατά τών Συριζαίων!
Δεν είναι η πρώτη φορά. Το είδαμε με τη συμφωνία τών Πρεσπών, τότε που κατηγορούσε τόν Αλέξη Τσίπρα ότι είχε ξεπουλήσει τή Μακεδονία για τις συντάξεις, μέχρι τις προάλλες στο Ζάππειο. Όταν μπροστά σε διεθνείς καλεσμένους κατηγόρησε τόν «λαϊκισμό» τού 2015, λες και λίγα χρόνια πριν δεν ήταν η παράταξη του που είχε χρεωκοπήσει τή χώρα. Αλλά ο Μητσοτάκης βρίσκει και τα κάνει...
Η αντιπολίτευση, τον ενάμιση χρόνο τής πανδημίας, ασκεί κριτική, άλλοτε στοχευμένα άλλοτε λιγότερο, σε δευτερεύοντα θέματα, αλλά έχει αποφύγει να πει τό βασικό. Ότι η κυβέρνηση έκανε εγκληματικά λάθη, που στοίχισαν τή ζωή σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί. Από τα πρώτα θύματα, τη δύστυχη 41χρονη στην Καστοριά, όταν τη συμβούλευσαν από το άσχετο ιδιωτικό τηλεφωνικό κέντρο τού ΕΟΔΥ να κάτσει σπίτι της, μέχρι τις εκατόμβες τής Θεσσαλονίκης και της Αθήνας.
Ορισμένοι πέθαναν σαν να ήταν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, 45 κιλά από την έλλειψη φαγητού, μέσα στις ακαθαρσίες τους, σύμφωνα με επίσημες καταγγελίες. Βετεράνοι τής αριστεράς πέθαναν έτσι, αλλά καμιά συγκίνηση από την επίσημη αριστερά. Αντί να καταγγείλει το έγκλημα και να πει τά πράγματα με το όνομα τους, χρειάζεται παρασκηνιακή πίεση ακόμα και για να υποβληθεί μια απλή κοινοβουλευτική ερώτηση. Πως να μην αλωνίζει ο Μητσοτάκης; Αφού δεν χρειάζεται να παίξει άμυνα, περνάει στην επίθεση...
Η αμετροέπεια και η αλαζονεία τού Μητσοτάκη τροφοδοτείται ακριβώς από τα υπαρξιακά ερωτήματα και την αδυναμία τής αξιωματικής αντιπολίτευσης να διαμορφώσει μια στρατηγική απέναντι στην πιο διεφθαρμένη και ανίκανη κυβέρνηση τής μεταπολίτευσης. Στα δύο χρόνια από την εκλογική ήττα τού 2019, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει πολύτιμο χρόνο, βολοδέρνοντας μεταξύ αναποφασιστικότητας και πανδημίας. Τα ζητήματα αναζήτησης λαθών, χάραξης πολιτικής, οργανωτικής ανασυγκρότησης και ριζικής ανανέωσης προσώπων, έπρεπε να έχουν κλείσει μέσα σε μερικούς μήνες μετά την ήττα και πάντως μέχρι το τέλος τού 2019.
Αντίθετα χρονίζουν, τροφοδοτώντας κύκλους εσωστρέφειας, διαμάχες χωρίς ξεκάθαρο αντικείμενο και την αίσθηση ότι ο Μητσοτάκης μπορεί να λέει και να κάνει ό,τι θέλει. Ακόμη και ότι η πιο ήπια αντιπολίτευση στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, τού έκανε σαμποτάζ! Να δεις που κάποτε θα μάς πούνε και σαμποτέρ...