Για έναν δικό μας άνθρωπο που έφυγε από τη ζωή. Είπανε και τί δεν γράψανε για τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα! Πήγανε και ποιοί δεν κάνανε τό κομμάτι τους στην κηδεία του! Να μην πούμε σεβόμενοι τη μνήμη του και ποιός και ποιά πήγανε επιπλέον στο νεκροταφείο τού Ζωγράφου. Και την άλλη μέρα στο γήπεδο τού τένις...
Για τον Λαυρέντη. Να βγαίνει στη συναυλία την αφιερωμένη στον Μίκη Θεοδωράκη τον Ιούνη στο Παναθηναϊκό Στάδιο, να ξεφεύγει από το κλίμα και τη «γραμμή» και να λέει μισό λόγο, τιμητικό όμως και επί λέξει, για έναν δικό μας που έφυγε από τη ζωή, τον Δημήτρη Χριστόφια του ΑΚΕΛ, που είχε πεθάνει εκείνες τις μέρες.
Και ο φίλος και κουμπάρος του και για χρόνια συνοδοιπόρος να μη βρει έναν «καλό λόγο» να πει! Ο Λαυρέντης... Ήταν ο ορισμός τού χύμα και με θύμωνε πάρα πολύ, μόνιμος λόγος για καβγάδες. Δεν πρέπει να τά ωραιοποιούμε όλα. Τί λέει τώρα αυτός που δεν λέμε όλοι οι άλλοι...