Ενώ η πανδημία είναι πάλι σε έξαρξη και δοκιμάζονται πάλι οι αντοχές τού εθνικού συστήματος υγείας, το «μέλημά» τους είναι να κλείσουν αυτοκινητόδρομους και οδικές αρτηρίες σε μια συνηθισμένη χιονόπτωση, με μόνη διαταγή τού Χρυσοχοΐδη ("Εγώ έκλεισα τήν Εθνική»...).
Κατά την άποψή μας, είναι και αυτό μια «άσκηση» εφαρμογής τών απαγορεύσεων που επιβάλει η «φιλελεύθερη» κυβέρνηση τού κυρίου Μητσοτάκη.
Στην πραγματικότητα, όπως διαβάζουμε στο παρακάτω άρθρο τής Efsyn.gr, παρά τις διακηρύξεις τού πρωθυπουργού για φιλελεύθερη πολιτική, πρόκειται για μια παλαιοκομματική κυβέρνηση, ένα σχήμα με ακροδεξιές αντιλήψεις, μεθόδους καταστολής και χρήση αλόγιστης αστυνομικής βίας, θρησκοληψία και εθνικισμό, ένα κράμα σκοταδιστικού συντηρητισμού πασπαλισμένου με κόνιν «εκσυγχρονισμού». Δηλαδή ακατανόητα πράγματα...
Ποιά θεωρούνται όπλα τού φιλελευθερισμού, απ' αυτούς που υποτίθεται τόν γνωρίζουν και θέλουν να τόν εφαρμόσουν; Η ελευθερία της αγοράς, το λιγότερο κράτος, η (αλόγιστη) οικονομική ανάπτυξη, η πίστη στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Σε όλα αυτά έχουν αποτύχει οικτρά. Τα όπλα τους αποδεικνύονται αφ' ενός άσφαιρα και αφ' ετέρου εκρήγνυνται τη στιγμή που επιχειρούν να πατήσουν τη σκανδάλη.
Το μεγάλο κάζο τό έπαθαν στον ευαίσθητο και κρίσιμο τομέα τής υγείας. Εκεί που έβριζαν και απαξίωναν, ως ανασχετικό τής ανάπτυξης, το σύστημα υγείας, τώρα αντιλαμβάνονται ότι αν δεν υπήρχε και αυτό, έστω αδύναμο, στα νεκροταφεία τής χώρας θα υπήρχε συνωστισμός. Και ενώ πλέον όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι επείγει η ενίσχυση τού εθνικού συστήματος υγείας, ώστε να αντιμετωπίσει τά θύματα τής πανδημίας, οι «φιλελεύθεροι» αυτοί εξακολουθούν να μην προβαίνουν σε προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού. Ο κόσμος όμως τώρα ξέρει. Χωρίς δημόσιο σύστημα υγείας δεν υπάρχει κράτος, δεν υφίσταται σοβαρή κυβέρνηση.
Να ζήταγαν τουλάχιστον μια συγγνώμη, επειδή για χρόνια λοιδορούσαν και απαξίωναν τή νοσοκομειακή περίθαλψη; Α, μπα. Απλώς αναγκάστηκαν, προς το παρόν, να βάλουν τήν ουρά στα σκέλια ελπίζοντας να περάσει η «μπόρα» τής πανδημίας. Το εθνικό σύστημα υγείας όμως δεν υφίσταται μόνο για εξαιρετικές περιπτώσεις, αλλά για την κάθε μέρα τού φτωχού και ανήμπορου πολίτη. Να συνυπάρχουν και οι κλινικάρχες, αφού έτσι νομίζουν, όχι όμως σε βάρος δημόσιων νοσοκομείων. Ο κόσμος θα τους κρίνει γι' αυτήν τους τήν εμμονή στους ιδιώτες.
Και για ποιό λιγότερο κράτος μιλάνε, τη στιγμή που συγκρούονται και σκουντουφλάνε μεταξύ τους οι υπουργοί από την πολυκοσμία στους υπουργικούς θώκους; Για ποιό ευέλικτο κράτος, με ολιγομελές υπουργικό συμβούλιο, κάνουν λόγο οι αδιανόητοι; Μάζεψε ο πρωθυπουργός καμιά εξηνταριά νοματαίους και τους έδωσε αξιώματα, παραδίδοντάς μας ένα από τα πολυπληθέστερα υπουργικά συμβούλια που έχουμε δει.
Μήπως θα κοκκινίσουν από ντροπή λόγω τής μεγάλης αυτής «ιδεολογικής» τους αντίφασης; Έχουμε πει πλειστάκις ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν τσίπα. Σε ό,τι αφορά τό άλλο κρίσιμο υπουργείο, το τής Παιδείας, αυτό έπαψε να υφίσταται, γλυκά και αδιάντροπα μεταμορφώθηκε σε υπουργείο Θρησκευμάτων και Αστυνομίας. Για δε την οικονομία ας μη γίνει λόγος. Θα υποστούμε τα πάνδεινα οι μικρομεσαίοι, οι ασθενείς και λοιποί τάλανες, διότι είναι βέβαιο ότι οι φιλελεύθεροι φωστήρες σ' αυτούς (εμάς, τους περισσότερους) θα μετακυλίσουν τήν οικονομική κατάρρευση στην οποία οδήγησαν τη χώρα...