Τα «γεγονότα» τής Ικαρίας έγιναν θέμα στα ευρωπαϊκά μέσα (Guardian, Politico...), εδώ μόνο το Open TV έδειξε κάτι στα γρήγορα και ανέλαβε ο κυβερνητικός. «Ο κύριος Τσίπρας επιλέγει τήν τακτική τού διχασμού και του αποπροσανατολισμού
Το θέμα είναι σοβαρό, δεν πρόκειται για τον οποιονδήποτε, που πέφτει σ' ένα ολίσθημα, πρόκειται για τον πρωθυπουργό τής χώρας, κατ' επανάληψη υπότροπον. Διαβάζουμε στην Efsyn.gr...
Αυτή τη φορά ο πρωθυπουργός ξεπέρασε τον εαυτό του. Η διοργάνωση συγκέντρωσης οπαδών και ομαδικής συνεστίασης κατά την επίσκεψή του στην Ικαρία από τον τοπικό κομματάρχη του προκάλεσε, όπως ήταν φυσικό, τις αντιδράσεις τής αντιπολίτευσης. Αλλά, βέβαια, είναι η πολλοστή φορά που ο Κυριάκος Μητσοτάκης πέφτει στο ίδιο ολίσθημα. Προηγήθηκαν η ποδηλατάδα και το μοτοκρός στην Πάρνηθα, αλλά και οι συγκεντρώσεις ανά την Ελλάδα (Τρίκαλα), όπου διάλεξαν να κάνουν επίδειξη τής δημοφιλίας του, μέσω τάχα αυθόρμητων εκδηλώσεων τού λαού, προσεκτικά οργανωμένων από τους κομματάρχες.
Άλλωστε, ακόμα και στον πρώτο εγκλεισμό δεν είχε παραλείψει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να παραβιάσει τα μέτρα τής κυβέρνησής του, υποδεχόμενος με πολύ κόσμο έξω από το Μαξίμου την εποχούμενη μπάντα τής Άλκηστης Πρωτοψάλτη. Για έναν πολιτικό όπως ο σημερινός πρωθυπουργός, που κυβερνά μόνο με βάση τη δημόσια εικόνα του και περιφρονεί συστηματικά οτιδήποτε άλλο, γεννάται το ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν να πέφτει σε τέτοια σφάλματα; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Μόνο ένας τηλεοπτικός σταθμός «είδε» την είδηση. Όλα τα υπόλοιπα κανάλια τής «λίστας Πέτσα» την ανακάλυψαν μόνο αφού είχε προκληθεί σάλος στο διαδίκτυο. Αλλά αν κάτι δεν προβάλλεται στα ιδιωτικά κανάλια, απλώς δεν υπάρχει. Για την ΕΡΤ, βέβαια, ούτε λόγος να γίνεται.
Υπάρχει βέβαια και ένας δεύτερος λόγος, για τον οποίο δεν πολυσκοτίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Θεωρεί ότι η προβολή τής ακραίας προσωπικής αυθαιρεσίας του και η επιδεικτική παράβαση τών στοιχειωδών κανόνων συμπεριφοράς στις σημερινές συνθήκες τής υγειονομικής κρίσης ενισχύουν ένα στοιχείο απαραίτητο για τον ίδιο. Ως επικεφαλής τής πιο αυταρχικής κυβέρνησης από τη Μεταπολίτευση οφείλει να πείσει ακόμα και όσους τον γνώρισαν ως έναν πολιτικό τής κομματικής γυάλας και τού οικογενειακού θερμοκηπίου ότι μπορεί να διαθέτει πυγμή και να πολιτεύεται ως ευρωπαίος Τραμπ.
Ο Μητσοτάκης τής Ικαρίας και ο Μητσοτάκης τής Πάρνηθας δεν είναι παρά ένα κακέκτυπο όλων αυτών τών νεοδεξιών ηγετών σ' όλο τον κόσμο, που φιλοτεχνούν για τους εαυτούς τους ένα προφίλ «δυναμικό» και «αποφασιστικό», για να καλύψουν τη βαθιά απέχθειά τους στη δημοκρατία και την επιθυμία τους να προβάλλουν τις αξίες τού αυταρχισμού και της κρατικής αυθαιρεσίας...