"H εισαγγελέας προστατεύει μια οργάνωση με δεσμούς με το κράτος». Είναι ο τίτλος ανάρτησης τού συνηγόρου Πολιτικής Αγωγής στη δίκη τής «Χρυσής Αυγής» Θανάση Καμπαγιάννη στο Facebook.
Εφαρμόζοντας τον «ιστορικό υλισμό», που επικαλείται ο υπογράφων την ανάρτηση, σε ευρύτερο πεδίο, η κυρία Οικονόμου προστατεύει το κράτος. Προσέχτε, όχι το παρακράτος, το κράτος! Ανώφελα στον παρελθόν χρησιμοποιήσαμε αυτή τη διάκριση (ΤΡ.)...
Οι μεγάλες ποινικές δίκες, όπως αυτή που το τέλος της ζούμε αυτές τις μέρες, θυμίζουν μεγάλες θεατρικές παραστάσεις. Κοινωνικοί συσχετισμοί, πολιτικές αντιθέσεις, ταξικές ή ακόμα και ενδοκρατικές συγκρούσεις, συμπυκνώνονται στην αίθουσα ενός δικαστηρίου με σκοπό την αποκατάσταση τής κοινωνικής ειρήνης που διασαλεύθηκε από το έγκλημα, πάντοτε μέσα στα πλαίσια της υφιστάμενης κυριαρχίας.
Στο σχήμα της τριχορδίας τών θεσμών που αποδίδουν δικαιοσύνη, όπως το περιγράφει ο Μαγκάκης στην ιστορική μελέτη του «Ο συνήγορος», ο εισαγγελέας εκφράζει τήν κατηγορία (θέση) έστω και αν στο ελληνικό δικαιϊκό σύστημα έχει υποχρέωση αντικειμενικότητας, ο συνήγορος υπεράσπισης παλεύει για την αθωότητα τού κατηγορουμένου (αντίθεση) και το δικαστήριο λύει τή σύγκρουση με τη δικαστική κρίση (σύνθεση).
Το «δράμα» τής δίκης τής Χρυσής Αυγής δεν προκύπτει μόνο από το τεράστιο πολιτικό της διακύβευμα. Πηγάζει από τη διαταραχή που έχει προκαλέσει στην όλη διαδικασία η ποινικοποίηση μιας οργάνωσης με ιδιαίτερους δεσμούς με μηχανισμούς τού κράτους (το ακριβώς αντίθετο δηλαδή από τις οργανώσεις τής ένοπλης αντικρατικής βίας). Η διαταραχή αυτή έχει αλλάξει τούς όρους τής δίκης με τρόπο ασυνήθιστο και ασυμβίβαστο προς τις συνήθεις δημοσιογραφικές κοινοτυπίες. Η εισαγγελέας, αντί να είναι «καταπέλτης», έχει συνταχτεί ανοιχτά με τους κατηγορούμενους «Χρυσαυγίτες».
Ο ρόλος τής εκπροσώπησης τής κατηγορίας έχει περάσει στα θύματα και την εκπροσώπησή τους (Πολιτική Αγωγή). Η υπεράσπιση ταυτίζεται πλέον ανοιχτά με την εισαγγελία, πράγμα απολύτως παράδοξο για δίκες τού άρθρου 187 και 187Α και αντίθετο με τον οποιοδήποτε «αντισυστημισμό». Το δικαστήριο χρειάστηκε σήμερα να αποκρούσει την επιχείρηση παραπλάνησής του από τη χτεσινή εισαγγελική πρόταση, που συσκότισε και διέστρεψε κρίσιμο αποδεικτικό υλικό.
Οι αντιθέσεις αυτές συμβολοποιούνται σε πρόσωπα. Τα πρόσωπα δεν αλλάζουν τόν χαρακτήρα τών θεσμών που υπηρετούν. Αλλά ο ιστορικός υλισμός θα ήταν πολύ φτωχός, αν δεν μπορούσε να εντάξει σε μια υλιστική ανάλυση τών θεσμών τόν ρόλο που παίζει το κάθε άτομο στην ιστορία.
Σήμερα βιώσαμε μια μεγάλη στιγμή αυτού τού δικαστικού δράματος. Οι ιδιαίτερες προσωπικότητες που συμμετέχουν σ' αυτό δίνουν μια ξεχωριστή πινελιά, αυτή που κάνει κάθε μεγάλο γεγονός ιστορικά «ανέκδοτο»...