Θα τους βρει εν τέλει απέναντι;

Όπως διατείνονται στην αφίσα που κυκλοφόρησαν προ καιρού εκτός από «πράσινη» και σε «κόκκινη» έκδοση...

Στην Ισπανία και την Πορτογαλία, παρά τις συστάσεις, τις συμβουλές, τους εκβιασμούς της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και των ντόπιων αστικών τάξεων, λειτουργεί ένα μοντέλο κυβερνητικής συνεργασίας προοδευτικών δυνάμεων, στην Πορτογαλία εδώ και μερικά χρόνια, στην Ισπανία εσχάτως.

Και μέχρι τώρα τα πράγματα δεν πάνε άσχημα για τους εργαζομένους των δύο χωρών. Η κυβέρνηση της Πορτογαλίας πήρε μέτρα ενίσχυσης των χαμηλόμισθων και των χαμηλοσυνταξιούχων, χωρίς να εκτροχιαστεί η οικονομία όπως προέβλεπαν (για να μην πούμε εύχονταν προκειμένου να δικαιωθούν) οι τραπεζίτες, το ΔΝΤ και οι ενώσεις βιομηχάνων.

Οι πρώτες παρεμβάσεις της νέας ισπανικής κυβέρνησης στο πεδίο της οικονομίας ήταν η αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 5,5% και οι αυξήσεις στις συντάξεις και τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Την κίνηση χαιρέτισαν τα ισπανικά συνδικάτα, όχι όμως και οι επικεφαλής των επιχειρήσεων. Με ποιό σκεπτικό; Το γνωστό: Η αύξηση των μισθών θα επιβραδύνει τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Καμία έκπληξη.

Τα ίδια υποστηρίζουν παντού οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Αυτό είχε πει και ο ΣΕΒ όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε την κατάργηση του υποκατώτατου και την αύξηση του κατώτατου μισθού. Δεν μας έχουν πει όμως γιατί οι μειώσεις μισθών, η κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων και η επέκταση της μερικής απασχόλησης δεν οδήγησαν στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, παρά μόνον στην ενίσχυση των κερδών τους.

Η διαφορά όμως της Πορτογαλίας και της Ισπανίας με την Ελλάδα είναι ότι στις δύο αυτές χώρες ο δεσπόζων πόλος του κυβερνητικού σχήματος είναι το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ενώ στην Ελλάδα το κόμμα - κορμός της λεγόμενης προοδευτικής παράταξης είναι ...ο ΣΥΡΙΖΑ. Στο ΚΙΝ.ΑΛΛ. δεν έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι δεν είναι και δεν προβλέπεται να γίνουν το «πρώτο βιολί» σε μια κυβέρνηση συνεργασίας.

Δεν έχουν ακόμη ξεπεράσει το σοκ της διολίσθησης σε μη πρωταγωνιστικό ρόλο στα δημόσια πράγματα. Πολιτεύτηκαν τα τελευταία χρόνια με έναν στόχο. Να υποστεί ο ΣΥΡΙΖΑ στρατηγική ήττα και εκλογική ταπείνωση, ώστε να επιστρέψουν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ στην κοίτη τους και το κόμμα να βρεθεί ξανά στο κέντρο της πολιτικής ζωής. Απέτυχαν.

Η γραμμή των ίσων αποστάσεων που ακολούθησε η ηγεσία του ΚΙΝ.ΑΛΛ. για κάποιο διάστημα και το ανοιχτό φλερτ κορυφαίων στελεχών του με τη Δεξιά δεν απέδωσαν. Η ηγετική ομάδα του ΚΙΝ.ΑΛΛ. αν και έχει οξύνει τους τόνους της κριτικής της στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, δυσκολεύεται να αποδεχτεί το προφανές...

Πηγή Efsyn.gr - Περασμένα μεγαλεία που δεν θα ξανάρθουν (απόσπασμα)
29 Ιανουαρίου 2020
Επεξεργασία